W sitodruku forma drukowa ma postać siatki (tkaniny/siatki syntetycznej lub metalowej) z wykonanym szablonem. Kluczowa zasada jest prosta: drukowanie zachodzi tam, gdzie farba może przejść przez oczka siatki.
Zakryte oczka siatki są zablokowane (nieprzepuszczalne) – w tych miejscach farba nie przechodzi na podłoże. Oznacza to, że odpowiadają one elementom niedrukującym na formie sitodrukowej. To właśnie blokada przepływu farby tworzy na odbitce miejsca pozbawione farby (tło, światła, prześwity grafiki).
- "drukujące na formie sitodrukowej" – to byłoby prawdziwe dla otwartych oczek, a nie zakrytych. Typowy błąd wynika z pominięcia słowa "zakryte" i utożsamienia siatki jako całości z drukowaniem.
- "drukujące na formie rotograwiurowej" – rotograwiura ma inną formę drukową (grawerowany cylinder) i inny mechanizm przenoszenia farby. Nie opisuje się jej w kategoriach "oczek siatki", więc odpowiedź miesza technologie.
- "niedrukujące na formie typooffsetowej" – to również jest inna technika i inny typ formy; użycie tego określenia nie pasuje do pojęć sitodruku, gdzie rozstrzygające jest: oczko otwarte = druk, oczko zakryte = brak druku.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o sitodruk zawsze tłumacz je sobie mechanicznie: "czy farba ma drogę przejścia przez siatkę?". Jeśli element jest zakryty, to blokuje farbę, więc jest niedrukujący.
