Zakupione prawo do wynalazków i wzorów zdobniczych ma charakter niematerialny: przedsiębiorstwo nabywa uprawnienie (prawo majątkowe), a nie rzecz o fizycznej postaci. Jeśli takie prawo jest wykorzystywane w działalności gospodarczej, ujmuje się je w aktywach jako wartości niematerialne i prawne (WNiP). To typowa kategoria obejmująca m.in. prawa, licencje i inne nabyte uprawnienia, które przynoszą korzyści ekonomiczne w przyszłości.
Odpowiedź "rzeczowych aktywów trwałych" jest błędna, bo aktywa rzeczowe to składniki materialne (np. środki trwałe) – tutaj przedmiotem zakupu jest prawo, a nie rzecz. Odpowiedź "rzeczowych aktywów obrotowych" także jest nieprawidłowa, ponieważ aktywa obrotowe są przeznaczone do zużycia, sprzedaży lub realizacji w krótkim okresie, a nabyte prawa wykorzystywane w działalności co do zasady mają charakter długookresowy i nie są "zapasem".
Odpowiedź "inwestycji długoterminowych" może kusić, bo prawa bywają nabywane i utrzymywane przez długi czas, jednak inwestycje długoterminowe dotyczą innego celu: lokowania wolnych środków (np. w nieruchomości inwestycyjne, udziały, dłużne papiery wartościowe) w celu osiągania korzyści z przyrostu wartości lub pożytków. W pytaniu wskazano wykorzystanie w działalności operacyjnej, co jest typowe dla WNiP.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać regułę: gdy składnik to "prawo" (a nie rzecz) i jest wykorzystywany w firmie, najczęściej klasyfikuje się go jako WNiP. Następnie analizuje się szczegółowe warunki ujęcia i ewentualnej amortyzacji w polityce rachunkowości jednostki.
