Katalogi Nakładów Rzeczowych (KNR) są jednym z podstawowych narzędzi w kosztorysowaniu robót budowlanych. Zawierają normatywne nakłady potrzebne do wykonania jednostki robót, czyli typowo: robociznę, zużycie materiałów oraz pracę sprzętu. Na tej podstawie kosztorysant może wycenić pozycje przedmiaru (po zastosowaniu cen i narzutów zgodnie z przyjętą metodą kalkulacji).
W tym pytaniu kluczowe jest rozpoznanie, jakiego zakresu robót dotyczy wskazany katalog. Odpowiedź "konstrukcji budowlanych" jest zgodna z przeznaczeniem katalogu KNR 2-02 jako podstawy do wycen robót ogólnobudowlanych związanych z elementami konstrukcyjnymi.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi "pułapkami" wynikającymi z mylenia działów robót:
- "budowli i robót ziemnych" – roboty ziemne stanowią odrębny zakres technologiczny (wykopy, zasypki, niwelacje) i w praktyce kosztorysowej korzysta się dla nich z właściwych katalogów/działów, a nie z katalogu przypisywanego konstrukcjom.
- "instalacji wewnętrznych" – instalacje (sanitarne, elektryczne itp.) mają specyficzne technologie, materiały i normatywy. W kosztorysowaniu zwykle dobiera się katalogi odpowiadające danej branży instalacyjnej, nie ogólnobudowlane konstrukcyjne.
- "robót remontowych" – remonty obejmują często odrębne czynności (rozbiórki, skucia, naprawy) i ich normowanie bywa ujęte w katalogach dedykowanych pracom remontowym lub rozbiórkowym, a nie w katalogu przypisywanym typowym robotom konstrukcyjnym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się numer katalogu KNR, warto kojarzyć go nie z ogólną "budową", lecz z rodzajem robót i typowym opisem działów. Na egzaminie zwracaj uwagę, czy odpowiedzi dotyczą: konstrukcji, ziemi, instalacji czy remontu – to cztery różne obszary kosztorysowania.
