Wysokość montażu czujnika zależy od tego, czy wykrywany gaz jest lżejszy czy cięższy od powietrza. Dla gazu płynnego (LPG, najczęściej propan–butan) kluczowa jest jego większa gęstość w porównaniu z powietrzem. W praktyce oznacza to, że po rozszczelnieniu instalacji lub nieszczelności przy urządzeniu gaz będzie "spływał" ku dołowi i może gromadzić się w najniższych partiach pomieszczenia (przy podłodze, w zagłębieniach, kanałach).
Dlatego odpowiedź "15-30 cm od podłogi." jest właściwa: taka lokalizacja zwiększa szansę na wczesne wykrycie mieszaniny gaz–powietrze w strefie, w której LPG realnie się akumuluje. Jest to też praktyczne montażowo (czujnik znajduje się nisko, ale nie bezpośrednio na posadzce, co ogranicza ryzyko uszkodzeń mechanicznych i zabrudzeń).
Pozostałe propozycje wysokości są błędne, bo sugerują montaż w strefie, w której LPG zwykle nie będzie się gromadził jako pierwszy:
- "15-30 cm od sufitu." – lokalizacja typowa raczej dla gazów lżejszych od powietrza; dla LPG mogłaby opóźnić wykrycie wycieku.
- "100-150 cm od sufitu." – również wskazuje strefę górną, dodatkowo niejednoznaczną (odległość "od sufitu" zależy od wysokości pomieszczenia), przez co praktycznie utrudnia prawidłowy montaż.
- "100-150 cm od podłogi." – montaż na wysokości "środkowej" może być nieskuteczny przy wycieku LPG, bo gaz ma tendencję do kumulacji niżej.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odpowiedz sobie na pytanie, gdzie przemieszcza się gaz po uwolnieniu (w górę czy w dół), a dopiero potem wybierz zakres wysokości montażu. To ogranicza pomyłki wynikające z mechanicznego zapamiętywania liczb bez zrozumienia zjawiska.
