Softkalandr (kalandr miękki) służy do wygładzania i nabłyszczania powierzchni papieru. Kluczowa różnica w porównaniu z kalandrami twardymi polega na tym, że jedna z powierzchni roboczych jest miękka – walec ma okładzinę z tworzywa sztucznego (polimeru), a drugi walec jest metalowy i zwykle ogrzewany.
Temperatura w strefie kontaktu (praktycznie ustawiana poprzez temperaturę ogrzewanego walca metalowego) wpływa na to, jak łatwo wierzchnia warstwa papieru ulega krótkotrwałej plastyfikacji, co zwiększa gładkość i połysk. Z kontekstu wynika, że typowe zakresy temperatur roboczych softkalandra mieszczą się w przybliżeniu w przedziale 60–200°C (zależnie od gatunku papieru, prędkości maszyny i oczekiwanego efektu). W tej logice wartość 180°C jest spójna jako zalecana dla sytuacji, gdy wymaga się wyraźnego efektu wykończenia, typowego np. dla standardowych papierów graficznych.
Pozostałe wartości mogą być spotykane jako nastawy dla delikatniejszych gatunków lub przy mniejszym wymaganiu połysku, ale dają słabszy efekt kalandrowania. 60°C to temperatura niska – proces będzie łagodny, a wygładzenie ograniczone. 100°C i 120°C to zakres umiarkowany: może być użyteczny przy ograniczeniach materiałowych okładziny lub przy innej konfiguracji procesu, jednak ogólnie będzie mniej skuteczny w intensywnym nabłyszczaniu niż wyższe nastawy.
W praktyce operator dobiera temperaturę z uwzględnieniem m.in. gramatury i składu papieru, rodzaju polimeru okładziny oraz prędkości pracy. Istotne jest też, że zbyt wysoka temperatura może prowadzić do przyspieszonego zużycia lub uszkodzeń okładziny, dlatego temperatura jest monitorowana w sposób ciągły.
