Prawo Engla (oraz krzywe Engla) opisuje empiryczną zależność między dochodem gospodarstwa domowego a wydatkami na określone kategorie dóbr. W praktyce oznacza to, że gdy dochód rośnie, zmienia się nie tylko łączna kwota wydatków, ale też ich struktura: inne tempo wzrostu mają dobra podstawowe, inne dobra normalne, a jeszcze inne dobra luksusowe (wyższego rzędu). To właśnie taka relacja "dochód → wydatki na daną kategorię" jest sednem Prawa Engla.
Odpowiedź "Prawo popytu" nie pasuje, bo prawo popytu dotyczy zależności między ceną a wielkością popytu (przy innych warunkach niezmienionych). W treści sytuacja jest opisana przez zmianę dochodu, a nie zmianę ceny.
Odpowiedź "Prawo podaży" jest nietrafna, ponieważ odnosi się do zachowania producentów i zależności cena → oferowana ilość, a nie do decyzji konsumentów zależnych od dochodu.
Odpowiedź "Prawo efektu dochodowego" jest problematyczna pojęciowo: efekt dochodowy to mechanizm w teorii wyboru konsumenta, wyjaśniający zmianę popytu wynikającą ze zmiany siły nabywczej (np. po zmianie ceny). Nie jest to typowe "prawo" opisujące strukturę wydatków w zależności od dochodu. W tym pytaniu chodzi o relację dochód–wydatki na kategorię dóbr, którą opisuje właśnie Prawo Engla.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się wzrost dochodu i pytanie o to, jak rosną wydatki na określoną grupę dóbr (podstawowe/normalne/luksusowe), najpierw rozważ Prawo Engla i krzywe Engla. Gdy mowa o wpływie ceny – rozważ prawo popytu, a gdy o reakcji producentów – prawo podaży.
