Otwór gwintowany to otwór, w którego ściankach wykonano gwint wewnętrzny, aby można było wkręcić śrubę. Aby taki otwór wykonać, zwykle realizuje się co najmniej dwa podstawowe etapy:
- Wiercenie otworu pod gwint – najpierw trzeba wykonać otwór o odpowiedniej średnicy (w praktyce dobiera się ją do planowanego gwintu).
- Gwintowanie – następnie za pomocą gwintownika nacina się gwint wewnętrzny.
Dlatego zestaw narzędzi zawierający wiertarkę (do wykonania otworu) oraz gwintownik (do nacięcia gwintu) jest najbardziej adekwatny. Dodatkowo smar lub środek chłodząco-smarujący jest typowo stosowany przy skrawaniu: zmniejsza tarcie, poprawia odprowadzanie wiórów, ogranicza nagrzewanie i ryzyko zatarcia lub złamania gwintownika. W warunkach warsztatowych ma to duże znaczenie zwłaszcza przy gwintowaniu ręcznym.
Pozostałe zestawy narzędzi nie pasują do tej operacji technologicznej:
- Piła tarczowa, szlifierka kątowa, młotek – to narzędzia do cięcia, szlifowania i prac uderzeniowych. Nie służą do nacinania gwintu w otworze.
- Płaski klucz, śrubokręt, piła – klucz i śrubokręt są do montażu/odkręcania elementów złącznych, a piła do cięcia. Brakuje narzędzia wykonującego gwint (gwintownika).
- Szlifierka taśmowa, klucz dynamometryczny, pilnik – służą do obróbki zewnętrznej powierzchni i kontrolowanego dokręcania, a nie do wykonywania gwintów wewnętrznych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "otwór gwintowany", szukaj w odpowiedziach narzędzia, które tworzy gwint (gwintownik) oraz narzędzia przygotowującego otwór (wiercenie). Jeśli w odpowiedziach są tylko narzędzia do cięcia/szlifowania lub montażu, to zwykle są to dystraktory.
