W procesie sekwencyjnym (kolejne etapy jeden po drugim) realna wydajność całej produkcji jest ograniczana przez etap o najmniejszej przepustowości. Taki etap nazywa się wąskim gardłem (ograniczeniem), bo to on "dyktuje tempo" całemu przepływowi materiału.
W zadaniu podano trzy stanowiska i ich zdolności produkcyjne w sztukach na godzinę:
- cięcie tkaniny: 100 koszulek/h,
- szycie: 80 koszulek/h,
- kontrola jakości: 120 koszulek/h.
Aby wskazać wąskie gardło, nie trzeba sumować tych wartości. Wystarczy znaleźć minimum, bo w linii "połączonej szeregowo" etap wolniejszy powoduje narastanie kolejki przed sobą i niewykorzystanie mocy po nim.
Najmniejsza przepustowość to 80 koszulek/h, więc poprawna jest odpowiedź: "Stanowisko szycia".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Stanowisko cięcia tkaniny" ma 100 koszulek/h, czyli jest szybsze niż szycie. Nie ogranicza całej linii, bo to szycie i tak przepuści mniej.
- "Stanowisko kontroli jakości" ma 120 koszulek/h, więc tym bardziej nie jest ograniczeniem w tej konfiguracji.
- "Żadne z powyższych" byłoby prawdziwe tylko wtedy, gdyby wszystkie etapy miały tę samą przepustowość albo gdyby wąskie gardło wynikało z innego czynnika niepodanego w treści (np. dostępności pracowników, przezbrojeń). Tutaj dane jednoznacznie wskazują minimum.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o wąskim gardle zawsze sprawdź, czy proces jest "po kolei" (szeregowy). Jeśli tak, szukasz etapu o najmniejszej wydajności, a nie o największej.