W planowaniu mediów podstawowa kalkulacja liczby emisji (spotów) opiera się na bardzo prostym związku: liczba emisji = budżet całkowity ÷ koszt jednej emisji. To praktyczny wariant podejścia "N = B/C", gdzie N to liczba emisji, B to budżet, a C to koszt jednostkowy.
W tym zadaniu budżet kampanii wynosi 20 000 zł, a koszt jednego spotu 500 zł. Dzielimy więc budżet przez koszt jednostkowy:
20 000 ÷ 500 = 40
Interpretacja wyniku jest kluczowa: otrzymane 40 oznacza, że można kupić 40 emisji spotu w ramach podanego budżetu, zakładając brak dodatkowych kosztów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 30 sugeruje zaniżenie liczby emisji, jakby część budżetu "zniknęła" lub koszt jednostkowy był wyższy. Przy 30 emisjach wydano by 30 × 500 = 15 000 zł, czyli budżet nie zostałby wykorzystany.
- 50 oznaczałoby 50 × 500 = 25 000 zł, czyli przekroczenie budżetu o 5 000 zł. To typowy błąd polegający na zgadywaniu lub pomyleniu działania.
- 60 daje 60 × 500 = 30 000 zł, czyli jeszcze większe przekroczenie budżetu. Często wynika to z braku kontroli sensowności wyniku.
W realnych kampaniach na liczbę emisji wpływają też inne czynniki (np. pora emisji, długość spotu, sezon, rabaty pakietowe, prowizja agencji), ale ponieważ nie podano ich w treści, w obliczeniu uwzględnia się wyłącznie budżet i koszt jednostkowy. Na egzaminie warto zawsze sprawdzić wynik "w drugą stronę" mnożeniem: 40 × 500 = 20 000, więc budżet zgadza się dokładnie.
