W biegu sztafetowym 4×400 m cztery odcinki składają się na jeden wspólny wynik drużyny. Ostatni zawodnik nie "oddaje pałeczki" dalej, tylko zamyka rywalizację – to jego przekroczenie linii mety przesądza o końcowym czasie i miejscu zespołu.
Dlatego odpowiedź "Zakończenie biegu jak najszybciej" najlepiej oddaje cel nadrzędny: maksymalizację wyniku drużyny w klasyfikacji.
- "Utrzymanie tempa drużyny" może być użyteczną wskazówką taktyczną (np. nie "spalić się" na początku), ale nie jest celem samym w sobie. Można utrzymać tempo, a mimo to przegrać, jeśli tempo jest zbyt wolne.
- "Wyprzedzenie innych drużyn" bywa środkiem do celu, ale nie zawsze jest konieczne ani optymalne. Czasem kluczowe jest dowiezienie przewagi bez ryzyka błędu lub utrzymanie pozycji, jeśli atak kosztowałby zbyt dużo energii.
- "Zachowanie energii na koniec biegu" to typowy element strategii rozłożenia sił (np. na finiszu), jednak nadal jest to metoda, która ma pomóc osiągnąć wynik na mecie, a nie cel główny.
Na egzaminach pytania tego typu często sprawdzają odróżnianie celu nadrzędnego (wynik końcowy) od celów pośrednich (taktyka, tempo, oszczędzanie sił). Jeśli w odpowiedziach pojawiają się elementy strategii, zwykle prawidłowa jest ta, która wskazuje na finalny rezultat całego zespołu.
