Aby ocenić opłacalność takiej inwestycji w produkcji, porównuje się łączną korzyść finansową (tu: oszczędności kosztów wytwarzania) z kosztem inwestycji (tu: zakup sprzętu).
Krok 1: oblicz oszczędność na jednej sztuce.
Skoro koszt jednostkowy wynosi 3000 zł, a nowy sprzęt obniża go o 10%, to oszczędność jednostkowa wynosi 0,10 × 3000 zł = 300 zł.
Krok 2: przelicz oszczędność na całą planowaną serię.
Firma planuje 1000 sztuk, więc łączna oszczędność wynosi 300 zł/szt. × 1000 szt. = 300 000 zł.
Krok 3: porównaj z kosztem zakupu.
Koszt sprzętu to 200 000 zł. Skoro oszczędności w analizowanej serii to 300 000 zł, to są one większe niż wydatek inwestycyjny. Oznacza to, że w prostym ujęciu (bez dyskonta i bez kosztów dodatkowych) inwestycja się zwraca już w ramach tej produkcji i jest opłacalna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Nie" byłoby prawdziwe, gdyby łączna oszczędność była mniejsza niż 200 000 zł (np. mniejszy wolumen lub mniejsza redukcja kosztu). Tu tak nie jest.
- "Trudno powiedzieć" sugeruje brak danych, ale w treści podano wszystkie liczby potrzebne do porównania oszczędności z kosztem zakupu.
- "Zależy od innych czynników" bywa prawdziwe w analizach rozszerzonych (czas, serwis, ryzyko, finansowanie), jednak pytanie wprost podaje parametry i dotyczy podstawowego rachunku opłacalności dla 1000 sztuk.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o opłacalności najpierw licz oszczędność na sztuce, potem mnożysz przez wolumen i dopiero porównujesz z nakładem. To minimalizuje pomyłki "na skróty".
