Trasa statyczna w tablicy routingu hosta opisuje: dokąd ma być kierowany ruch (sieć docelowa/prefiks) oraz przez kogo (następny skok, czyli brama/gateway). W poleceniu w stylu net-tools "route" typowy zapis dla sieci IPv4 wygląda jak: route add -net [sieć] netmask [maska] gw [brama].
Odpowiedź "route add -net 192.168.1.0 netmask 255.255.255.0 gw 192.168.0.1" jest poprawna, bo:
- "192.168.1.0" przy masce 255.255.255.0 oznacza adres sieci (prefiks /24), czyli cel trasy,
- "gw 192.168.0.1" wskazuje bramę, przez którą host ma wysyłać pakiety do tej sieci,
- parametr "netmask" jawnie definiuje maskę, zgodnie z tą składnią polecenia.
Odpowiedź "route add -net 192.168.0.1 netmask 255.255.255.0 gw 192.168.1.0" jest błędna, ponieważ jako cel trasy podaje adres hosta (192.168.0.1) w roli sieci docelowej, a jako bramę podaje adres wyglądający jak adres sieci (192.168.1.0). To odwraca sens wpisu w tablicy routingu.
Odpowiedź "route add -net 192.168.1.0/24 gw 192.168.0.1" jest błędna w kontekście tej składni, bo miesza zapis CIDR "/24" z wariantem polecenia oczekującym osobnego parametru "netmask". Taki zapis jest charakterystyczny raczej dla narzędzia "ip route" (iproute2) lub innych implementacji, a nie dla klasycznego "route" w tej formie.
Odpowiedź "route add -net 192.168.0.1/24 gw 192.168.1.0" jest błędna podwójnie: używa CIDR w niepasującej składni oraz znów myli cel (powinien być prefiks sieci docelowej) z bramą (powinna być osiągalnym adresem routera w sieci lokalnej).
W praktyce warto pamiętać, że na wielu współczesnych dystrybucjach Linux zalecane jest używanie ip route zamiast route, jednak sama logika pozostaje ta sama: wpis składa się z prefiksu docelowego i następnego skoku.
