W korespondencji e-mail z klientem format pliku dobiera się do celu: czy odbiorca ma jedynie przeczytać dokument, czy ma móc go edytować (naniesienie poprawek, dopisanie danych, komentarze w treści).
Odpowiedź DOCX jest właściwa, ponieważ jest to powszechny format dokumentu tekstowego używany w edytorach takich jak Microsoft Word oraz w wielu alternatywnych pakietach biurowych. Plik DOCX zachowuje strukturę dokumentu (akapity, nagłówki, listy, tabele) i jest zaprojektowany do dalszej edycji, co spełnia warunek z pytania: "dokumenty, które mogą być edytowane przez odbiorcę".
Dlaczego pozostałe formaty nie pasują do tego wymagania?
- PDF jest przede wszystkim formatem do wiernego odwzorowania układu strony (prezentacja i druk). Edycja jest możliwa w niektórych narzędziach, ale zwykle jest mniej wygodna, bywa płatna i może prowadzić do problemów z układem. W praktyce biurowej PDF częściej wybiera się dla wersji "finalnej" do akceptacji lub archiwizacji.
- JPEG to format obrazu rastrowego (np. zdjęcia). Jeśli dokument zostanie zapisany jako JPEG, treść staje się grafiką, a nie edytowalnym tekstem. Aby wprowadzać zmiany, trzeba by używać OCR albo edytować obraz, co nie jest standardową pracą na dokumencie tekstowym.
- PNG również jest formatem graficznym. Tak jak JPEG, nie jest przeznaczony do edycji treści tekstowej dokumentu, tylko do przechowywania obrazu (np. zrzutów ekranu, grafik).
Wskazówka egzaminacyjna: w treści szukaj słowa-klucza "edytowane". Gdy to wymaganie jest wprost podane, wybieraj format dokumentu tekstowego (np. DOCX), a nie format publikacyjny (PDF) ani graficzny (JPEG/PNG).
