W Linuksie uprawnienia plików są rozdzielone na trzy klasy użytkowników: właściciel, grupa oraz pozostali. Dla każdej klasy można ustawić trzy prawa: odczyt (r), zapis (w) i wykonanie (x).
Polecenie chmod służy do zmiany tych uprawnień. W notacji oktalnej każda z trzech cyfr opisuje jedną klasę użytkowników, a suma składa się z wartości: r=4, w=2, x=1. Dlatego:
- 7 = 4+2+1, czyli r+w+x (pełne prawa),
- 0 = brak uprawnień.
Z tego wynika, że ustawienie 700 oznacza: właściciel ma r+w+x, natomiast grupa i pozostali nie mają żadnych praw. To dokładnie spełnia warunek "tylko właściciel może czytać, pisać i wykonywać".
Odpowiedź z chmod 777 example.txt jest błędna, bo 777 daje r+w+x wszystkim trzem klasom (właściciel, grupa, pozostali), czyli plik staje się dostępny dla każdego użytkownika, co przeczy wymaganiu ograniczenia dostępu.
Odpowiedzi z chown 700 example.txt oraz chown 777 example.txt są błędne, ponieważ chown nie zmienia uprawnień, tylko właściciela (i ewentualnie grupę). Podanie liczby w miejscu użytkownika/grupy nie odpowiada poprawnej składni typowego użycia chown, więc nie realizuje celu zadania.
W praktyce warto pamiętać o zasadzie najmniejszych uprawnień: przyznawaj tylko to, co jest konieczne. Dla prywatnych skryptów lub narzędzi administracyjnych 700 bywa właściwym wyborem, o ile plik ma być uruchamiany wyłącznie przez właściciela.
