KWALIFIKACJA EKA7 - TEST WIEDZY NR 1

PYTANIE NR 12.
Załóżmy, że w księgach rachunkowych firmy X dokonano błędu, księgując sprzedaż towaru na koncie 201 "Towary" zamiast na koncie 801 "Przychody ze sprzedaży". Jakiego storna powinieneś użyć, aby poprawić ten błąd?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Storno czarne polega na wprowadzeniu zapisu korygującego jako wartości ujemnej po tej samej stronie konta, co zapis błędny, dzięki czemu odwraca skutki pomyłki, zachowując ślad w księgach.
Storno czerwone realizuje korektę inną techniką zapisu i nie jest tu wskazane jako jedyna właściwa odpowiedź.

Pełne wyjaśnienie:

W księgach rachunkowych błędy powinny być poprawiane w sposób, który nie zaciera historii i pozwala prześledzić, co zostało zapisane pierwotnie oraz jak dokonano korekty. Temu służą techniki storna.

Odpowiedź "Storna czarnego" jest poprawna, ponieważ storno czarne to korekta wykonana poprzez zapis ujemny (minus) wprowadzony po tej samej stronie konta, na której widnieje zapis błędny. W efekcie księgowo "odejmuje się" skutki pomyłki, a jednocześnie widać zarówno zapis pierwotny, jak i korygujący. To typowe podejście, gdy chcemy zachować czytelność i kontrolowalność ewidencji.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "Storna czerwonego" – storno czerwone jest inną techniką korekty (związaną z zapisem przeciwstawnym/dodatnim w innej formie). Skoro pytanie wymaga wskazania jednego rodzaju storna do naprawy błędnego zaksięgowania, nie można automatycznie przyjąć, że właściwe będzie właśnie czerwone.
  • "Zarówno storna czarnego, jak i czerwonego" – obie metody należą do narzędzi korygowania zapisów, ale w zadaniu chodzi o wybór konkretnej techniki. W testach egzaminacyjnych taka odpowiedź bywa pułapką na osoby, które pamiętają nazwy metod, lecz nie rozróżniają ich zastosowania.
  • "Nie trzeba stosować storna, wystarczy dokonać korekty wpisu" – "nadpisanie" wpisu jest ryzykowne, bo może usuwać ślad po błędzie. Standardowo dąży się do tego, aby korekta była widoczna jako osobny zapis korygujący, a nie edycja historii.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie mówi o poprawie błędnego księgowania i sugeruje użycie storna, najczęściej oczekuje się wskazania metody, która odwraca skutki zapisu, zachowując pełną dokumentację korekty w księgach.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Storno czarne to sposób korekty błędnego zapisu poprzez wprowadzenie wartości ujemnej po tej samej stronie konta, co zapis korygowany. Dzięki temu skutki pomyłki są "odjęte", a w księgach pozostaje czytelny ślad: zapis błędny i zapis korygujący.
Storno czerwone to alternatywna technika korekty zapisu, stosowana w praktyce jako inny sposób "odwrócenia" pomyłki niż zapis ujemny. Różnica polega na formie ujęcia korekty w zapisach (nie jako minus po tej samej stronie). Na egzaminie kluczowe jest rozpoznanie, kiedy chodzi o zapis ujemny (czarne).
W księgach rachunkowych ważna jest ścieżka audytu, czyli możliwość prześledzenia historii zapisów. Edycja lub usuwanie wpisu może utrudnić kontrolę, analizę i wyjaśnienie rozbieżności. Dlatego często wymaga się wprowadzania zapisów korygujących (np. storna), które pokazują, co było błędem i jak go naprawiono.
Najczęściej wskazówką jest sytuacja, w której trzeba odwrócić skutki błędnego księgowania i zachować widoczny ślad korekty. Jeżeli oczekiwany jest zapis "na minus" korygujący pierwotny zapis po tej samej stronie konta, chodzi o storno czarne.
Storno zwykle jest pierwszym krokiem: odwraca skutki błędnego zapisu. W praktyce często potrzebny jest też drugi zapis: prawidłowe ujęcie operacji na właściwych kontach. Egzaminowo warto pamiętać schemat: "odwróć błąd" + "zaksięguj prawidłowo".
Typowe pomyłki to: wybór "storno czerwone" bez uzasadnienia, zaznaczanie odpowiedzi "oba rodzaje", bo brzmi bezpiecznie, oraz mylenie korekty zapisu z edycją danych. Warto kojarzyć: czarne = zapis ujemny oraz nacisk na zachowanie historii korekt.
Zapis ujemny stosuje się, gdy system lub przyjęte zasady ewidencji pozwalają korygować błędne ujęcia przez "minusowanie" zapisu pierwotnego, zachowując jego widoczność. To ułatwia uzgadnianie obrotów i analizę kont, bo widać od razu, że dana pozycja została skorygowana.
Ślad rewizyjny pozwala ustalić: kto, kiedy i dlaczego wprowadził zapis oraz jak dokonano korekty. Jest istotny przy kontroli wewnętrznej i zewnętrznej. Metody typu storno wspierają ślad rewizyjny, bo nie "ukrywają" błędu, tylko pokazują go razem z poprawką.
Tak, forma techniczna korekty może zależeć od funkcji programu FK (np. czy obsługuje zapisy ujemne) i od zasad przyjętych w jednostce. Na egzaminie zwykle testuje się jednak pojęcie i logikę metody: rozpoznanie, że storno czarne jest korektą zapisem ujemnym, a nie edycją wpisu.
Najlepiej ćwiczyć na krótkich przykładach: błędny dekret → zapis korygujący → dekret prawidłowy. Uporządkuj definicje: storno czarne, storno czerwone, zapis korygujący. Na egzaminie czytaj, czy pytanie dotyczy metody korekty (storno), czy doboru kont i stron zapisu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 46% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że storno czarne polega na wprowadzeniu zapisu korygującego jako wartości ujemnej po tej samej stronie konta, co zapis błędny, dzięki czemu odwraca skutki pomyłki, zachowując ślad w księgach.

Materiały:

  • Podręczniki do rachunkowości finansowej opisujące techniki korekty zapisów (storno)
  • Instrukcja obiegu dokumentów i polityka rachunkowości jednostki (zasady korekt w systemie FK)
  • Materiały dydaktyczne z kwalifikacji dotyczące zapisów korygujących i prowadzenia ksiąg

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego