Formuła =AVERAGE(B2:B10) oznacza: "policz średnią arytmetyczną z wartości wpisanych w komórkach od B2 do B10". Zapis B2:B10 to zakres obejmujący kolejne wiersze w tej samej kolumnie B.
W praktyce tworzenia tabel pomiarowych (np. z serią wysokości, odczytów lub wyników pośrednich) przyjmuje się zasadę, aby:
- nie wpisywać wyniku wewnątrz zakresu, z którego liczona jest średnia (bo można nadpisać dane),
- umieścić wynik w logicznym miejscu podsumowania, najczęściej bezpośrednio pod analizowanym zakresem w tej samej kolumnie.
Skoro dane kończą się na wierszu 10 (B10), to naturalnym miejscem na wynik jest następny wiersz, czyli B11. Dzięki temu arkusz jest czytelny: u góry mogą być nagłówki, niżej wartości pomiarów, a na końcu podsumowania (średnia, suma, min, max).
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "W komórce A1" – to typowo lewy górny róg arkusza (często nagłówek), niepowiązany z zakresem B2:B10; dodatkowo mieszałby wynik z inną kolumną.
- "W komórce B1" – to zazwyczaj wiersz nagłówków tabeli; wpisanie tam formuły psuje opis kolumny i nie jest standardowym miejscem na podsumowanie serii danych z wierszy 2–10.
- "W komórce A11" – wiersz 11 pasuje jako "pod danymi", ale przeniesienie wyniku do kolumny A rozrywa logiczną spójność zestawienia, bo średnia dotyczy kolumny B.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się komórka tuż "pod zakresem" (tu: 11, bo zakres kończy się na 10) i w tej samej kolumnie co zakres (tu: B), jest to najczęściej poprawny wybór dla podsumowania.
