Ustawienie teatralne (często nazywane też "kino") stosuje się wtedy, gdy wydarzenie ma charakter prezentacji, wykładu, przemówienia lub pokazu, a uczestnicy mają przede wszystkim patrzeć w jednym kierunku – na scenę, ekran lub prelegenta.
- Kluczową cechą jest ukierunkowanie wszystkich krzeseł na "front" sali.
- Zwykle jest to układ bez stołów (ewentualnie z pulpitami), aby zwiększyć pojemność i ułatwić szybkie zajmowanie miejsc.
- Ważne są przejścia (co najmniej główna alejka i przejścia boczne), aby umożliwić sprawną komunikację i ewakuację.
Dlatego poprawny schemat to taki, który pokazuje rzędy krzeseł ustawione równolegle, skierowane w jedną stronę, bez układania stołów dla uczestników. Pozostałe schematy są niezgodne, jeśli przedstawiają:
- ustawienie szkolne/klasowe – krzesła z stołami w rzędach (dobre na szkolenia z notowaniem, ale to nie jest typowy "teatr");
- podkowę – ustawienie otwarte do środka, sprzyjające dyskusji i pracy warsztatowej, a nie maksymalizacji miejsc;
- bankiet – stoły okrągłe/prostokątne dla grup, typowe dla posiłków i integracji, nie dla układu teatralnego.
W praktyce hotelowej przed ustawieniem sali warto doprecyzować z klientem: liczbę uczestników, obecność sceny/ekranu, potrzebę notowania, wymagania dot. przejść oraz miejsca dla obsługi technicznej (nagłośnienie, projektor). To ogranicza ryzyko przygotowania niewłaściwego układu.
