W fotografii krajobrazowej często zależy nam, aby ostre były elementy znajdujące się zarówno blisko aparatu (pierwszy plan), jak i daleko (tło). Kluczowym parametrem sterującym głębią ostrości jest przysłona, opisywana liczbą f (np. f/2.8, f/8, f/16).
Duża liczba f (np. f/16) oznacza mały otwór przysłony (czyli "przymknięcie" przysłony). Taki wybór zazwyczaj zwiększa głębię ostrości, dzięki czemu większa część sceny mieści się w zakresie akceptowalnej ostrości. To właśnie wspiera efekt "wszystko ostre" w kadrze.
Odpowiedź "Małą wartość przysłony (np. f/2.8)" jest błędna w tym zastosowaniu, ponieważ mała liczba f oznacza duży otwór przysłony, co zmniejsza głębię ostrości. Takie ustawienia są typowe raczej dla portretu (rozmyte tło), a nie dla krajobrazu wymagającego ostrości w wielu planach.
Odpowiedzi dotyczące ISO ("Dużą wartość ISO" oraz "Małą wartość ISO") są tu nietrafione, bo ISO nie jest podstawowym narzędziem do zwiększania głębi ostrości. ISO reguluje wzmocnienie sygnału i wpływa na ekspozycję oraz poziom szumu. Zmiana ISO może pomóc dobrać czas naświetlania, ale sama w sobie nie sprawi, że tło stanie się ostrzejsze.
Wskazówka praktyczna: przymknięcie przysłony do f/16 zmniejsza ilość światła wpadającego do aparatu, więc może wymagać dłuższego czasu migawki (często przydatny jest statyw) albo kompromisowego podniesienia ISO. Na egzaminie najważniejsze jest jednak rozpoznanie, że na "ostro od przodu do tyłu" wybiera się dużą liczbę f.
