Na ilustracji widać złącze o prostokątnej obudowie z tworzywa oraz plastikowy zatrzask na górnej powierzchni (dźwignię blokującą), co jest cechą typową dla złącza LC. LC należy do złączy typu SFF (mały format) i dzięki zatrzaskowi działa podobnie w obsłudze do wtyku RJ45: wciska się w adapter, a zwalnia przez odchylenie języczka.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do tego zestawu cech:
- FC ma najczęściej okrągłą, metalową obudowę i mocowanie realizowane przez gwintowane dokręcanie pierścienia. Brak tu typowego górnego zatrzasku.
- SC również ma obudowę prostokątną i mechanizm push-pull, ale jest zwykle większe i nie ma tak wyraźnej, wystającej dźwigni zatrzaskowej na górze jak w LC. W praktyce SC i LC są najczęściej mylone, dlatego kluczowe jest sprawdzenie obecności i kształtu zatrzasku.
- ST jest złączem okrągłym, z blokadą bagnetową typu twist-lock (wciśnij i przekręć). Taki sposób łączenia wizualnie i konstrukcyjnie różni się od wtyku z prostokątną obudową i zatrzaskiem.
W zastosowaniach teleinformatycznych (szafy, przełącznice, wkładki SFP) LC spotyka się bardzo często, bo pozwala uzyskać dużą gęstość portów. Na egzaminie warto zapamiętać: LC = małe + zatrzask na górze, FC = gwint, ST = bagnet, SC = większy push-pull.
