Urządzenia I klasy ochronności są zaprojektowane tak, aby w warunkach normalnej pracy były bezpieczne dzięki izolacji roboczej, a w razie uszkodzenia (np. przebicia izolacji) bezpieczeństwo zapewniała ochrona przez samoczynne wyłączenie zasilania. Kluczowym elementem jest tu przewód ochronny oraz styk ochronny w gnieździe, które umożliwiają połączenie metalowej obudowy urządzenia z instalacją ochronną.
Gdy zamontuje się gniazdo bez styku ochronnego i podłączy do niego urządzenie I klasy, obudowa urządzenia nie ma zapewnionego ochronnego połączenia. W przypadku awarii (np. dotknięcia przewodu fazowego do obudowy) obudowa może osiągnąć potencjał niebezpieczny dla człowieka. Wtedy dotknięcie obudowy i jednoczesny kontakt z ziemią/innym przewodzącym elementem może spowodować przepływ prądu przez ciało, czyli porażenie prądem elektrycznym.
- "Przeciążenie instalacji elektrycznej" nie wynika z braku styku ochronnego. Przeciążenie zależy głównie od poboru prądu przez odbiornik i doboru zabezpieczeń, a nie od obecności bolca/styku ochronnego.
- "Uszkodzenie urządzenia elektrycznego" także nie jest typowym, bezpośrednim skutkiem. Urządzenie może działać pozornie normalnie, a zagrożenie dotyczy przede wszystkim bezpieczeństwa użytkownika przy uszkodzeniu izolacji.
- "Zwarcie w instalacji elektrycznej" nie jest skutkiem samego zastosowania gniazda bez styku ochronnego. Zwarcie powstaje wskutek nieprawidłowego połączenia lub uszkodzenia przewodów (np. L–N), natomiast brak ochrony zwiększa ryzyko, że uszkodzenie L–obudowa nie spowoduje szybkiego zadziałania ochrony i pozostawi obudowę pod napięciem.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: I klasa ochronności = obowiązkowy przewód ochronny. Jeśli nie da się go podłączyć, priorytetem jest ocena ryzyka dla człowieka, czyli zagrożenia porażeniem.
