Klasyfikując dopływ zanieczyszczeń do wód, rozróżnia się m.in. źródła punktowe, pasmowe (liniowe) oraz obszarowe (rozproszone). W pytaniu opisano zanieczyszczenia pochodzące od transportu, które gromadzą się na nawierzchni jezdni i następnie są spłukiwane opadami z powierzchni drogi do wód powierzchniowych (często przez pobocza i rowy przydrożne).
Odpowiedź "pasmowe" jest poprawna, ponieważ droga jest obiektem o geometrii liniowej, a emisja zanieczyszczeń zachodzi wzdłuż jej długości, nie w jednym, pojedynczym miejscu. Typowe zanieczyszczenia komunikacyjne to m.in. cząstki ze ścierania opon i nawierzchni, produkty korozji elementów pojazdów, wycieki płynów eksploatacyjnych oraz środki stosowane zimą do utrzymania przejezdności. Ich powstawanie jest rozproszone wzdłuż trasy, ale "przywiązane" do pasa drogi, dlatego mówimy o źródle pasmowym.
Odpowiedź "punktowe" jest niepoprawna, bo źródło punktowe ma jeden, identyfikowalny punkt zrzutu (np. wylot rurociągu), a tutaj zanieczyszczenia powstają na całej długości drogi. Odpowiedź "obszarowe" również nie pasuje, ponieważ dotyczy zwykle rozległych terenów bez wyraźnej formy liniowej (np. spływ z pól rolnych z całej powierzchni zlewni cząstkowej). Z kolei "powierzchniowe" nie jest standardową kategorią w tej klasyfikacji źródeł; to określenie częściej odnosi się do rodzaju wód (wody powierzchniowe vs podziemne), a nie do geometrii źródła zanieczyszczeń.
W praktyce ochrony środowiska poprawne rozpoznanie typu źródła pomaga dobrać środki ograniczające odpływ: dla dróg często rozważa się rozwiązania retencyjne i podczyszczające wody opadowe, dostosowane do charakteru liniowego presji.
