W kosztorysowaniu robót budowlanych odwołania do KNR służą do jednoznacznego wskazania podstawy nakładów (robocizny, materiałów i sprzętu) dla danej czynności. Taki zapis ma zwykle kilka części: najpierw identyfikacja katalogu (tu: "2-02"), a następnie oznaczenie miejsca w katalogu, z którego pobiera się nakłady.
W zapisie "0218-02" elementy rozdzielone łącznikiem nie oznaczają przypadkowych numerów, tylko odwołują się do struktury katalogu. W przyjętej tu konwencji "0218" odpowiada numerowi tablicy, a "02" odpowiada numerowi kolumny. Kolumny w tablicy opisują zwykle różne warianty wykonania robót (np. różne warunki, odmiany technologii lub zakresy).
Dlatego odpowiedź "tablica 0218, kolumna 02" jest właściwa: pozwala przejść do konkretnej tablicy w katalogu 2-02 i wybrać z niej właściwą kolumnę, czyli konkretny wariant nakładów.
Pozostałe propozycje są typowymi pomyłkami interpretacyjnymi:
- "kolumna 0218, tablica 02" odwraca role elementów zapisu, co prowadziłoby do szukania nieistniejącej (lub nielogicznej) kolumny o numerze 0218.
- Odpowiedzi z "rozdziałem 18" zakładają inną strukturę dokumentu niż ta, którą testuje pytanie (tablice i kolumny). To częsty skrót myślowy, gdy uczeń przenosi schemat "rozdział–punkt" z innych materiałów na KNR.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozdziel zapis na część identyfikującą katalog (np. 2-02) oraz część po nim. Następnie sprawdź, co oznacza segment przed i po łączniku w danym standardzie zapisu, którego uczysz się na zajęciach lub używasz w programie kosztorysowym.
