Zapis C60, M40, Y40, K100 to procentowe udziały składowych farb procesowych w modelu CMYK: cyjan (C), magenta (M), żółty (Y) i czarny (K). Taki zestaw oznacza, że oprócz pełnej czerni (K=100) dodaje się znaczną domieszkę CMY. W praktyce poligraficznej jest to typowy zapis tzw. głębokiej czerni (ang. rich black), czyli czerni wzmocnionej, aby wyglądała na bardziej "pełną" i równomierną na dużych powierzchniach.
Dlaczego to nie jest zwykła czerń z samego K? Czerń z samego kanału K bywa postrzegana jako mniej nasycona na apli (zwłaszcza zależnie od papieru i profilu). Dodanie CMY zwiększa optyczną głębię, ale równocześnie podnosi sumę farb, co może mieć znaczenie technologiczne (czas schnięcia, ryzyko odbijania, limity sumy pokryć).
- "głęboka czerń." – poprawnie, bo K=100 oraz dodatkowe C, M, Y to typowa konstrukcja wzmocnionej czerni.
- "granatowy." – granat zwykle opiera się o wysokie C i M przy relatywnie mniejszym Y, a nie o pełne K plus znaczne CMY w proporcjach wzmacniających czerń.
- "brązowy." – brązy powstają najczęściej z przewagi M i Y (ciepłe tony) oraz domieszki K, a nie z tak dużym C=60 przy pełnym K.
- "głęboka zieleń." – zieleń procesowa zwykle wymaga dominacji C i Y, natomiast tu M=40 i K=100 kierują odbiór w stronę bardzo ciemnej barwy, typowej dla czerni wzmocnionej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz K=100 oraz dodatkowe, istotne wartości C/M/Y, najczęściej chodzi o czernie zbudowane (głębokie) używane w tłach i apli. Dla drobnego tekstu preferuje się zwykle sam kanał K, aby ograniczyć problemy z pasowaniem (rejestracją) kilku farb.
