KWALIFIKACJA HAN2 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 26.
Zapisana na przedstawionych kontach operacja gospodarcza potwierdza
Ilustracja przedstawia dwa konta księgowe w formie tabelarycznej, które są częścią zadania egzaminacyjnego związanego z
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Prawidłowa interpretacja zapisu na kontach wskazuje na zmniejszenie zobowiązania wobec dostawcy oraz jednoczesny rozchód środków z kasy.
Takie powiązanie kont oznacza uregulowanie wcześniej istniejącego długu w formie gotówkowej, a nie zakup ani zapłatę z rachunku bankowego.

Pełne wyjaśnienie:

W pytaniu kluczowe jest odczytanie sensu ekonomicznego zapisu na przedstawionych kontach (kontach T): które konto jest obciążone, a które uznane, oraz co te konta oznaczają.

Odpowiedź "zapłatę gotówką zobowiązania wobec dostawcy." jest właściwa wtedy, gdy zapis pokazuje jednocześnie:

  • zmniejszenie zobowiązań (rozrachunków) wobec dostawcy, czyli rozliczenie długu,
  • zmniejszenie stanu gotówki w kasie, czyli faktyczny wypływ środków pieniężnych w formie gotówkowej.

To typowy schemat "uregulowanie zobowiązania" – najpierw zobowiązanie powstaje przy zakupie (na podstawie faktury), a później jest spłacane. W tym zadaniu chodzi o etap spłaty, nie o etap zakupu.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w kontekście takiej dekretacji?

  • "zapłatę z rachunku bankowego zobowiązania wobec dostawcy." – byłaby właściwa, gdyby zamiast konta kasy wystąpił rachunek bankowy (środki na koncie bankowym), czyli płatność przelewem. Sama informacja o rozliczeniu zobowiązania nie przesądza o formie płatności; przesądza o niej konto środków pieniężnych.
  • "powstanie zobowiązania wobec dostawcy, które uregulowane będzie z rachunku bankowego." – "powstanie zobowiązania" dotyczy ujęcia faktury zakupu (zwiększenie zobowiązań) i nie jest tym samym co jego uregulowanie. Dodatkowo ta odpowiedź zawiera założenie o przyszłej formie zapłaty (rachunek bankowy), której nie potwierdza operacja zapłaty gotówką.
  • "zakup towarów u dostawcy." – zakup towarów wiąże się z ujęciem towarów (lub kosztów/rozliczeń zakupu) oraz powstaniem zobowiązania, a nie z rozchodem kasy służącym spłacie długu. To inny moment cyklu gospodarczego.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy zapis dotyczy powstania zobowiązania (zwykle rośnie konto rozrachunków), czy jego spłaty (zwykle rozrachunki maleją). Dopiero potem rozstrzygnij formę płatności, patrząc na konto: kasa = gotówka, rachunek bankowy = przelew.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To zapis, który pokazuje spłatę długu wynikającego np. z faktury zakupu. W ewidencji rozrachunków oznacza to zmniejszenie salda zobowiązań wobec danego kontrahenta oraz równoczesne zmniejszenie środków pieniężnych (kasa albo rachunek bankowy).
Decyduje konto środków pieniężnych użyte w zapisie. Jeśli w operacji występuje konto "Kasa", to wskazuje na wypłatę gotówki. Jeżeli zamiast tego pojawia się "Rachunek bankowy", wtedy jest to zapłata przelewem. Rozrachunki z dostawcą zmniejszają się w obu przypadkach.
Konto rozrachunków służy zarówno do ujęcia powstania zobowiązania (np. przy otrzymaniu faktury), jak i do jego późniejszego rozliczenia (zapłaty, kompensaty, korekty). Dlatego trzeba sprawdzić, czy saldo zobowiązań rośnie czy maleje oraz jakie drugie konto towarzyszy zapisowi.
Najczęściej są to: konto rozrachunków z dostawcami (zobowiązania) oraz konto środków pieniężnych, czyli "Kasa" przy zapłacie gotówką albo "Rachunek bankowy" przy przelewie. W praktyce dokumentem może być dowód kasowy lub potwierdzenie przelewu.
Zobowiązanie powstaje zwykle w momencie ujęcia zakupu na podstawie dokumentu (najczęściej faktury) – firma otrzymuje towar/usługę, ale jeszcze nie płaci. Wtedy rosną rozrachunki z dostawcą. Dopiero później następuje uregulowanie zobowiązania gotówką lub z rachunku bankowego.
Najczęściej tak, jeśli zakup jest z odroczonym terminem płatności. Jednak możliwy jest też zakup opłacony od razu (gotówką albo kartą/przelewem), wtedy zobowiązanie może nie wystąpić lub wystąpić tylko technicznie na bardzo krótko. Na egzaminie rozstrzyga to, jakie konta pokazano w dekretacji.
Częste błędy to: mylenie stron Wn/Ma, automatyczne kojarzenie każdej zapłaty z bankiem oraz uznawanie każdego zapisu na rozrachunkach za "powstanie zobowiązania". Pomaga metoda: najpierw określ, czy rozrachunki rosną czy maleją, a potem sprawdź, czy drugie konto to kasa czy bank.
W praktyce dowodem jest dokument kasowy (np. wypłata z kasy) oraz dokument od kontrahenta potwierdzający przyjęcie zapłaty (np. pokwitowanie). W księgach operacja powinna zmniejszać stan kasy i jednocześnie zmniejszać zobowiązanie wobec dostawcy na koncie rozrachunkowym.
Saldo pokazuje, czy firma ma dług (saldo zobowiązań) czy należność. Zmiana salda pomaga rozróżnić, czy operacja tworzy zobowiązanie (saldo rośnie), czy je spłaca (saldo maleje). Bez analizy salda łatwo pomylić zakup z zapłatą lub błędnie wskazać formę płatności.
Ćwicz krótkie schematy: zakup na kredyt kupiecki, zapłata gotówką, zapłata przelewem, zwrot towaru i korekty. Ucz się rozpoznawać konta po funkcji (kasa, bank, rozrachunki, towary). Na egzaminie zawsze szukaj pary: rozrachunki + źródło płatności.
info

Statystycznie 46% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Materiały:

  • Podręcznik/skript z podstaw rachunkowości: konta księgowe, zasady podwójnego zapisu
  • Ćwiczenia z dekretacji operacji: rozrachunki z dostawcami, kasa, rachunek bankowy
  • Przykładowy zakładowy plan kont (część dotycząca środków pieniężnych i rozrachunków)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego