KWALIFIKACJA BUD14 + BUD15 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 22.
Zaplanowano umocnienie płytami betonowymi na podsypce piaskowej 200 m2 skarpy o szerokości 2 m. Określ łączny nakład robocizny na wykonanie tych prac, wyrażony w roboczogodzinach.
Ilustracja przedstawia tabelę z KNR 2-01 dotyczącą budowli i robót ziemnych, a konkretnie umocnienia skarp i dna rowów
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Łączny nakład robocizny wyznacza się przez przemnożenie nakładu jednostkowego (r-g na 1 m2 umocnienia skarpy płytami na podsypce piaskowej) przez wielkość robót, czyli 200 m2. Otrzymany wynik podaje się w roboczogodzinach jako sumę pracy potrzebnej do wykonania całego zakresu.

Pełne wyjaśnienie:

W tego typu zadaniach szuka się łącznego nakładu robocizny (w r-g), czyli sumy czasu pracy ludzi potrzebnej do wykonania całego umocnienia skarpy. Metoda obliczeń jest standardowa:

  • Krok 1: Ustalić ilość robót. W treści podano ją bezpośrednio jako 200 m2 umocnienia skarpy.
  • Krok 2: Ustalić nakład jednostkowy robocizny dla technologii: płyty betonowe na podsypce piaskowej (z tabeli/normy dołączonej do zadania lub z właściwego katalogu, jeśli jest przewidziany w arkuszu).
  • Krok 3: Zastosować wzór: R = rj × Q, gdzie R to łączny nakład (r-g), rj to nakład jednostkowy (r-g/m2), a Q to ilość robót (m2).

Odpowiedź "172,80 r-g" odpowiada sytuacji, w której użyto właściwego nakładu jednostkowego dla wskazanej technologii i poprawnie przemnożono go przez 200 m2 (z zachowaniem jednostek).

Pozostałe wyniki są typowe dla częstych pomyłek:

  • "164,00 r-g" może wynikać z użycia innej normy (np. dla innego rodzaju elementu/warstwy) albo z błędu w przeliczeniu.
  • "142,00 r-g" bywa skutkiem nieuwzględnienia części czynności technologicznych (np. przygotowania podsypki) lub przyjęcia zbyt małego nakładu jednostkowego.
  • "196,80 r-g" może wynikać z przyjęcia normy dla trudniejszych warunków/zakresu robót albo z nieprawidłowego dodania dodatkowych prac, które nie są objęte tą pozycją.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy nakład jednostkowy dotyczy dokładnie tej samej technologii (płyty + podsypka piaskowa) oraz tej samej jednostki obmiaru (m2). Nie traktuj "szerokości 2 m" jako dodatkowego mnożnika, jeśli powierzchnia 200 m2 jest już podana.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Łączny nakład robocizny liczy się jako nakład jednostkowy (r-g na jednostkę obmiaru) pomnożony przez ilość robót (np. m2). Kluczowe jest, aby jednostki się zgadzały: r-g/m2 × m2 = r-g.
Roboczogodzina (r-g) to jednostka nakładu pracy ludzi: 1 r-g oznacza 1 godzinę pracy jednej osoby. W kosztorysowaniu używa się jej do planowania obsady brygady, czasu realizacji i kosztów robocizny dla danego zakresu robót.
Nakład jednostkowy opisuje, ile pracy (r-g) potrzeba na wykonanie 1 jednostki robót (np. 1 m2 umocnienia). Dzięki temu można szybko przeliczyć pracochłonność dla dowolnej powierzchni lub objętości, bez liczenia każdej czynności osobno.
Potrzebujesz dwóch informacji: ilości robót (np. 200 m2) oraz nakładu jednostkowego właściwego dla technologii (płyty betonowe na podsypce piaskowej). Dopiero iloczyn tych wartości daje wynik w r-g dla całości.
Nie zawsze. Jeśli zadanie podaje już powierzchnię umocnienia w m2, to szerokość nie jest dodatkowym mnożnikiem. Może natomiast wpływać na dobór normy (np. inna organizacja pracy), jeśli w normach występują progi szerokości.
Oceń rząd wielkości: podziel wynik r-g przez powierzchnię, aby uzyskać "r-g na 1 m2". Jeśli wychodzi wartość skrajnie mała lub bardzo duża jak na roboty brukarsko-umocnieniowe, to prawdopodobnie użyto złej normy lub błędnie przemnożono obmiar.
Najczęściej myli się jednostki (m, m2, m3), stosuje niewłaściwą normę (inna technologia lub warunki), albo traktuje dane pomocnicze (np. szerokość) jako dodatkowy mnożnik mimo podanej powierzchni. Błędem bywa też zaokrąglanie na zbyt wczesnym etapie.
To informacja, ile łącznego czasu pracy ludzi potrzeba, aby wykonać 1 m2 danego umocnienia w standardowych warunkach. Ułatwia planowanie brygady: np. jeśli brygada ma 4 osoby, to 8 r-g oznacza ok. 2 godziny pracy całej brygady.
Gdy treść nie podaje wprost nakładu jednostkowego, a jest on dostępny w załączniku (tabela/ilustracja) lub w materiałach normatywnych przewidzianych w egzaminie. Wtedy kluczowe jest dopasowanie pozycji do technologii: płyty, podsypka, rodzaj skarpy i jednostka obmiaru.
Ćwicz schemat: obmiar → dobór normy → iloczyn, a także kontrolę jednostek. Rozwiązuj arkusze z poprzednich lat i ucz się rozpoznawać technologie robót (np. różne rodzaje umocnień). Warto też trenować szybkie przeliczanie i sprawdzanie wyniku "na 1 m2".
info

Około 57% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Eksperci podkreślają: "Łączny nakład robocizny wyznacza się przez przemnożenie nakładu jednostkowego (r-g na 1 m2 umocnienia skarpy płytami na podsypce piaskowej) przez wielkość robót, czyli 200 m2."

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne i zbiory zadań dla kwalifikacji BUD.13 dotyczące normowania robót
  • Katalogi norm/nakładów rzeczowych używane w kosztorysowaniu robót drogowych i ziemnych (konkretna edycja zgodna z zajęciami/arkuszem)
  • Podręczniki do kosztorysowania robót budowlanych i drogowych (rozdziały o nakładach robocizny)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego