KWALIFIKACJA ROL12 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 35.
Zaprezentowany szew chirurgiczny to szew
Ilustracja przedstawia schematyczny rysunek szwu chirurgicznego, który jest częścią egzaminu zawodowego dla technika
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Szew materacowy poziomy ciągły rozpoznaje się po naprzemiennym prowadzeniu nici równolegle do brzegów rany i powtarzalnym układzie wkłuć tworzącym "materac" na powierzchni skóry. Pozostałe odpowiedzi opisują inne wzory przebiegu nici (śródskórny, okrętkę, zetka), więc nie pasują do tego obrazu.

Pełne wyjaśnienie:

Rozpoznanie techniki szycia na ilustracji polega na analizie układu punktów wkłucia, kierunku prowadzenia nici oraz tego, czy nić przebiega na powierzchni skóry czy w jej warstwach. Odpowiedź "materacowy poziomy ciągły" wskazuje na odmianę szwu materacowego (horizontal mattress), wykonywaną w wariancie ciągłym, czyli z wielokrotnymi "powtórzeniami" wzoru bez odcinania nici po każdym segmencie.

W szwie materacowym poziomym charakterystyczne jest to, że wkłucia i wyjścia igły są tak rozmieszczone, aby nić tworzyła odcinki biegnące równolegle do linii rany, zwykle po obu jej stronach. Dzięki temu uzyskuje się mocniejsze przytrzymanie brzegów oraz możliwość kontrolowania napięcia i ewersji. W wersji ciągłej ten sam motyw powtarza się na kolejnych "przęsłach" wzdłuż rany.

Odpowiedź "śródskóray" (językowo: powinno być "śródskórny") dotyczy szycia prowadzonego w warstwie skóry właściwej, gdzie nić jest w dużej mierze ukryta, a na zewnątrz widoczne są minimalne punkty wkłuć. Jeśli na ilustracji widać odcinki nici na powierzchni i typowy układ "materaca", nie jest to szew śródskórny.

Odpowiedź "ciągły na okrętkę" opisuje technikę, w której kolejne wkłucia tworzą wzór przypominający owijanie/okręcanie, a układ nici wygląda inaczej niż w materacowym: zwykle dominuje "spiralny" lub "owijający" charakter przebiegu, bez klasycznych równoległych odcinków typowych dla materaca poziomego.

Odpowiedź "zetka" odnosi się do szwów o przebiegu krzyżowym/Z-kształtnym. Taki szew daje na zewnątrz obraz przekątnych odcinków nici układających się w literę Z, a nie powtarzalne poziome "pętle" równoległe do rany.

Na egzaminie warto ćwiczyć rozpoznawanie szwów z atlasu: najpierw określ, czy szew jest ciągły czy węzełkowy, potem czy nitka biegnie równolegle czy skośnie względem rany oraz czy jest powierzchowna czy ukryta. Taka sekwencja ogranicza pomyłki między podobnie nazwanymi technikami.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To technika szycia, w której układ wkłuć i przebieg nici tworzą na powierzchni skóry odcinki równoległe do rany po obu jej stronach. Daje mocne podtrzymanie brzegów i pomaga kontrolować napięcie tkanek, co bywa przydatne przy ranach o większym naprężeniu.
Szukaj powtarzalnego wzoru wkłuć po obu stronach rany oraz odcinków nici biegnących równolegle do linii rany. Jeśli nić widocznie "mostkuje" w poziomie i tworzy układ przypominający "materac", to cecha typowa dla szwu materacowego poziomego.
Szew śródskórny prowadzony jest w warstwie skóry, więc większość nici jest ukryta pod naskórkiem, a na zewnątrz widać niewiele. W szwach powierzchownych zwykle widać pętle/odcinki nici na skórze, co ułatwia ich rozpoznanie na zdjęciu lub rycinie.
Szew ciągły wykonywany jest jedną nicią na całej długości rany (zwykle z węzłem na początku i na końcu). Szew węzełkowy składa się z wielu pojedynczych ściegów, z osobnymi węzłami. Na ilustracji ciągłość przebiegu nici między kolejnymi wkłuciami jest ważną wskazówką.
Często myli się "ciągły" z "materacowym" tylko dlatego, że oba mogą mieć wiele powtórzeń, albo wybiera się odpowiedź po nazwie, bez analizy układu wkłuć. Pomaga podejście krokowe: ocena kierunku nici względem rany, miejsca przebiegu (skóra/śródskóra) i obecności wzoru Z.
W praktyce edukacyjnej bywa używana jako określenie potoczne szwu o przebiegu przypominającym literę Z (układ krzyżowy). Na egzaminie warto patrzeć przede wszystkim na cechy wzoru na ilustracji, a nie na samą potoczną nazwę, bo różne techniki krzyżowe mogą wyglądać podobnie.
Stosuje się je, gdy trzeba uzyskać mocniejsze zbliżenie tkanek i kontrolować napięcie brzegów rany, np. w okolicach o większym naprężeniu skóry. Dobór techniki zależy od lokalizacji, rodzaju rany i decyzji lekarza weterynarii; technik weterynarii wspiera przygotowanie pola i materiału.
W szwie "na okrętkę" przebieg nici daje wrażenie owijania/okręcania kolejnych punktów, a dominują odcinki tworzące bardziej "spiralny" obraz. W materacowym poziomym typowe są równoległe do rany odcinki nici po obu stronach oraz układ wkłuć tworzący "materac".
Ucz się z atlasu szwów i porównuj techniki parami: ciągły vs węzełkowy, powierzchowny vs śródskórny, równoległy vs skośny przebieg nici. Dobrą metodą jest rysowanie schematów wkłuć i zaznaczanie, gdzie nić biegnie na zewnątrz. To przyspiesza rozpoznanie na ilustracji.
Najważniejsze są: położenie punktów wkłuć po obu stronach rany, kierunek odcinków nici (równolegle, skośnie, Z-kształtnie), informacja czy nić jest widoczna na powierzchni skóry oraz czy wzór powtarza się bez przerw (ciągłość). To zwykle wystarcza do rozróżnienia podstawowych szwów.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 40% zdających egzamin. trudne

Według specjalistów z branży: "Szew materacowy poziomy ciągły rozpoznaje się po naprzemiennym prowadzeniu nici równolegle do brzegów rany i powtarzalnym układzie wkłuć tworzącym "materac" na powierzchni skóry."

Materiały:

  • Nie posiadam tej informacji
  • Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych (atlasów i podręczników chirurgii weterynaryjnej z rycinami szwów).
  • Instrukcje producentów materiałów szewnych dotyczące zastosowań i technik wiązania węzłów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego