W projektowaniu fryzur pojęcie kompozycji odnosi się do sposobu rozmieszczenia elementów (bryły, linii, akcentów, objętości) na głowie tak, aby całość była czytelna i estetyczna. Jednym z podstawowych podziałów jest kompozycja symetryczna i asymetryczna.
Jeżeli kok znajduje się nad lewym uchem, oznacza to, że główny akcent i "ciężar wizualny" są przesunięte na jedną stronę. Taki układ jest typowy dla kompozycji asymetrycznej, bo element dominujący nie leży na osi i nie ma lustrzanego odpowiednika po drugiej stronie.
Odpowiedź "symetrycznej" nie pasuje, ponieważ symetria zakłada równomierne rozłożenie formy po obu stronach osi (np. centralny kok lub dwa porównywalne akcenty po bokach). W przypadku opisanego upięcia ten warunek nie jest spełniony.
Odpowiedzi "dynamicznej" i "rytmicznej" mogą pojawiać się w analizie fryzury, ale dotyczą innych cech:
- Dynamiczność wiąże się zwykle z kierunkowością linii, wrażeniem ruchu, skosem, "płynięciem" pasm.
- Rytmiczność odnosi się do powtórzeń (np. loków, skrętów, splotów) i ich regularności lub stopniowania.
Można więc stworzyć fryzurę jednocześnie asymetryczną i dynamiczną albo asymetryczną i rytmiczną, ale pytanie dotyczy przede wszystkim układu akcentu w przestrzeni, czyli symetrii/asymetrii.
W praktyce fryzjerskiej przy asymetrii ważne jest utrzymanie balansu: mimo przesunięcia koka warto równoważyć całość np. linią grzywki, objętością w górnej partii lub dodatkiem ozdoby w kontrolowanym miejscu, aby fryzura wyglądała zamierzenie, a nie przypadkowo.
