Opis w pytaniu dotyczy założenia, że jednostka gospodarcza będzie kontynuowała działalność w przewidywalnej przyszłości oraz że nie nastąpi istotna zmiana jej zakresu. To jest dokładna istota zasady kontynuacji działania (ang. going concern). Przyjęcie tego założenia jest fundamentem sporządzania sprawozdania finansowego, bo wpływa na sposób wyceny i prezentacji wielu pozycji.
Dlaczego "kontynuacji działania" jest poprawne?
Jeżeli zakłada się dalsze funkcjonowanie, to aktywa i zobowiązania ujmuje się i wycenia w typowy sposób dla działalności operacyjnej, a nie w logice likwidacji (np. "szybkiej sprzedaży"). To założenie jest też punktem wyjścia do oceny, czy jednostka nie ma przesłanek zagrożenia kontynuacji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Memoriałowa – dotyczy ujmowania przychodów i kosztów w okresie, którego dotyczą, niezależnie od terminu zapłaty. Nie odnosi się do trwania działalności w przyszłości.
- Istotności – mówi o tym, że w sprawozdaniu ujmuje się i prezentuje informacje istotne dla oceny sytuacji jednostki, a nie każdą drobnostkę. To inny problem niż założenie dalszego istnienia.
- Prawdziwego i rzetelnego obrazu – dotyczy wiernej, rzetelnej prezentacji danych finansowych. To zasada "jak pokazać", a nie "czy jednostka będzie działać dalej".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się zwroty typu "w dającej się przewidzieć przyszłości", "bez istotnej zmiany zakresu", "dalej prowadzi działalność", najczęściej chodzi o kontynuację działania, a nie o moment ujęcia zdarzeń (memoriał) czy dobór informacji (istotność).
