W projektowaniu roślinnych obiektów architektury krajobrazu kluczowa jest zasada: najpierw warunki siedliskowe, potem estetyka. Roślina, która nie ma zapewnionych podstawowych wymagań, będzie słabo rosła, chorowała, przemarzała lub zamierała, co generuje koszty wymiany i intensywnej pielęgnacji.
"Wymagania dotyczące gleby" są istotne, ponieważ obejmują m.in. żyzność, przepuszczalność, wilgotność i odczyn. Niedopasowanie skutkuje problemami z pobieraniem wody i składników pokarmowych oraz spadkiem odporności roślin.
"Wymagania dotyczące światła" są równie ważne: rośliny cieniolubne w pełnym słońcu mogą ulegać poparzeniom i przesuszeniu, a światłolubne w cieniu tracą pokrój, słabiej kwitną i są bardziej podatne na choroby.
"Kolor i kształt liści" to kryterium kompozycyjne. Jest ważne dla efektu wizualnego (faktura, barwa sezonowa, kontrasty), ale nadal zakłada, że roślina ma odpowiednie warunki do wzrostu.
"Preferencje kolorystyczne klienta" są ważne w rozmowie o stylistyce i oczekiwaniach, jednak w typowej hierarchii doboru roślin stanowią kryterium najbardziej podatne na kompromis. Jeśli warunki stanowiska ograniczają wybór, projektant powinien zaproponować gatunki spełniające wymagania siedliskowe, a kolorystykę dopasować w ramach tego możliwego zestawu.
- Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się "gleba" i "światło", zwykle są to czynniki nadrzędne wobec preferencji estetycznych.
