Kompresor w audio jest procesorem dynamiki. Jego podstawowym zadaniem jest zmniejszenie zakresu dynamiki, czyli ograniczenie różnic między fragmentami cichymi a głośnymi. Dzieje się to w ten sposób, że gdy poziom sygnału przekroczy ustawiony próg (threshold), kompresor zaczyna obniżać wzmocnienie zgodnie z ustawioną proporcją (ratio). W praktyce oznacza to, że szczyty i głośniejsze partie są "przytrzymywane", a po zastosowaniu make-up gain średni poziom może być wyższy, ale przy mniejszej rozpiętości dynamicznej.
Dlatego odpowiedź "na zmniejszenie dynamiki" oddaje typowy, podstawowy skutek zastosowania kompresora.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych typów obróbki:
- "na poszerzenie dynamiki" jest niezgodne z zasadą działania kompresora. Poszerzanie dynamiki kojarzy się raczej z ekspanderem (expander) lub z brakiem kompresji, ewentualnie z zabiegami aranżacyjnymi i automatyzacją.
- "na usunięcie szumów" opisuje odszumianie (noise reduction) albo działanie bramki szumów (noise gate) w pewnych sytuacjach. Kompresor sam w sobie nie rozpoznaje "szumu" i zwykle może wręcz uwypuklić słyszalność szumów tła, gdy po kompresji podniesie się poziom całości.
- "na ograniczenie niskich tonów" to typowe zadanie korektora (EQ) lub filtra górnoprzepustowego. Kompresor nie jest narzędziem do selektywnego ścinania pasma (chyba że mówimy o kompresji wielopasmowej lub z filtrowaniem w torze sidechain, co jest już innym, bardziej złożonym zastosowaniem).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "kompresor" bez dodatkowych przymiotników, najczęściej chodzi o kompresję dynamiki, czyli kontrolę poziomu i zmniejszanie różnic głośności w czasie.
