Zmniejszanie masy pojazdu (tzw. odchudzanie konstrukcji) często polega na zastępowaniu cięższych materiałów lżejszymi przy zachowaniu wymaganej funkcji elementu. W tym ujęciu tworzywa sztuczne są typowym materiałem pozwalającym obniżyć masę, ponieważ ich gęstość jest zazwyczaj istotnie niższa niż gęstość metali oraz szkła. Dlatego w nadwoziu i osprzęcie często spotyka się elementy z tworzyw: zderzaki, nadkola, osłony aerodynamiczne, niektóre wzmocnienia, obudowy, listwy i elementy wykończeniowe.
Odpowiedź "Miedzi" jest niepoprawna, bo miedź jest metalem o dużej gęstości. Stosuje się ją głównie tam, gdzie potrzebne są inne cechy (np. przewodnictwo elektryczne), a nie redukcja masy konstrukcji.
Odpowiedź "Stali stopowej" także nie jest właściwa w tym zestawie. Stale stopowe dobiera się zwykle pod kątem wytrzymałości, odporności na korozję czy własności technologicznych, ale sama stal jest materiałem relatywnie ciężkim. W praktyce redukcja masy przy użyciu stali dotyczy raczej zmian konstrukcyjnych (np. cieńsze przekroje dzięki wysokiej wytrzymałości), jednak wprost jako "materiał zmniejszający masę" w porównaniu z tworzywem nie będzie najlepszym wyborem.
Odpowiedź "Szkła" jest błędna, ponieważ szkło ma wysoką gęstość i w pojazdach jest stosowane ze względów funkcjonalnych (przezroczystość, bezpieczeństwo po pęknięciu), a nie jako materiał do odchudzania konstrukcji. Nawet jeśli nowoczesne szyby mogą być cieńsze lub specjalnie laminowane, nie jest to typowy kierunek redukcji masy w porównaniu z zastępowaniem elementów metalowych tworzywami.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się metale ciężkie i szkło, a jednocześnie tworzywa, to pytanie zwykle sprawdza rozumienie zależności: niższa gęstość → potencjalnie mniejsza masa elementu przy podobnej geometrii.
