Technika głaskania (stosowana na początku, w trakcie jako łącznik oraz na końcu zabiegu) należy do podstawowych chwytów masażu klasycznego. Wykonuje się ją zwykle całą dłonią lub opuszkami palców, najczęściej w sposób płynny i zgodny z przebiegiem naczyń żylnych i limfatycznych.
Poprawna jest odpowiedź: "stymulacja przepływu krwi i limfy w tkankach", ponieważ głaskanie ma przede wszystkim działanie fizjologiczne i przygotowawcze:
- usprawnia krążenie powierzchowne (krew i limfa), co sprzyja lepszemu odżywieniu tkanek i ułatwia odpływ chłonki,
- działa relaksacyjnie i obniża nadmierne napięcie mięśniowe,
- pomaga rozgrzać tkanki i przygotować je do silniejszych bodźców (np. rozcierania czy ugniatania),
- umożliwia masażyście wstępną ocenę stanu tkanek (wrażliwość, napięcie, bolesność).
Odpowiedź "zmniejszenie przepływu krwi przez tkanki." jest nieprawidłowa, bo w typowym ujęciu masażu klasycznego głaskanie nasila przepływ w krążeniu powierzchownym, a nie go ogranicza. Zmniejszanie przepływu nie jest celem tej techniki.
Odpowiedź "nasilenie bólów neuralgicznych." jest nieprawidłowa, ponieważ techniki masażu dążą do zmniejszenia dolegliwości i poprawy komfortu pacjenta. Głaskanie jest chwytem łagodnym i zwykle działa kojąco; nasilanie bólu byłoby działaniem niepożądanym.
Odpowiedź "rozciągnięcie głęboko położonych włókien mięśniowych." jest nieprawidłowa, bo głaskanie oddziałuje głównie powierzchownie. Efekty głębsze (mechaniczne opracowanie mięśni) wiąże się raczej z innymi chwytami, takimi jak ugniatanie czy intensywne rozcieranie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się element "kosmetyczny" (np. złuszczanie naskórka), traktuj go jako możliwy skutek uboczny tarcia, a nie główny cel terapeutyczny masażu klasycznego.
