Skrobia ryżowa (starch) jest typowym składnikiem pudrów sypkich i prasowanych. Jej rola w takim kosmetyku wiąże się przede wszystkim z właściwościami fizycznymi: jest drobną substancją stałą, która pochłania (absorbuje) część wilgoci oraz nadmiar sebum znajdujący się na powierzchni skóry. W praktyce przekłada się to na zmniejszenie efektu świecenia i uzyskanie bardziej "suchego" wykończenia makijażu, czyli efektu zmatowienia.
Dlatego odpowiedź "matujące" jest właściwa: opisuje oczekiwany rezultat stosowania pudru u osób, u których skóra ma tendencję do błyszczenia lub gdy makijaż wymaga utrwalenia.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do typowej funkcji skrobi w pudrze:
- "odżywcze" – odżywianie skóry kojarzy się z dostarczaniem lipidów, witamin lub substancji biologicznie czynnych w kosmetykach pielęgnacyjnych. Skrobia w pudrze działa głównie powierzchniowo i fizycznie (chłonnie), a nie jako składnik odżywczy.
- "natłuszczające" – natłuszczanie oznacza pozostawienie filmu lipidowego i zwiększenie odczucia tłustości/poślizgu. Skrobia jest raczej składnikiem, który ogranicza tłustość optycznie i dotykowo, więc kierunek działania jest odwrotny.
- "antyoksydacyjne" – działanie antyoksydacyjne wymaga obecności specyficznych związków (np. wybranych witamin czy polifenoli) i zwykle jest deklarowane dla składników aktywnych. Skrobia w pudrze jest klasyfikowana przede wszystkim jako składnik poprawiający właściwości użytkowe (chłonność, "feel", wykończenie), a nie jako antyoksydant.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o pudry szukaj skojarzeń z terminami "absorpcja", "sebum", "zmatowienie", "utrwalenie". Składniki takie jak skrobie, talk czy krzemionka najczęściej odpowiadają za efekt matu i redukcję połysku.
