W podziemnych wyrobiskach węgla kamiennego pył węglowy jest materiałem palnym i przy sprzyjających warunkach może uczestniczyć w wybuchu. Jednym z podstawowych sposobów ograniczenia tego zagrożenia jest opylanie pyłem kamiennym, czyli dodanie składnika niepalnego, który "rozcieńcza" frakcję palną.
Strefa zabezpieczająca to odcinek wyrobiska utrzymywany w stanie zapewniającym odpowiednio dużą zawartość części niepalnych w pyle kopalnianym/mieszaninie pyłów. Dzięki temu ewentualny wybuch pyłu węglowego ma mniejsze możliwości rozprzestrzeniania się na dalsze wyrobiska.
Wymagania są różne w zależności od klasy pola ze względu na zagrożenie metanowe:
- w polach niemetanowych minimalna zawartość części niepalnych wynosi 70%,
- w polach metanowych próg jest wyższy (wynika to z dodatkowego zagrożenia obecnością metanu).
Dlatego odpowiedź "70%" jest poprawna: wskazuje wymagane minimum dla strefy zabezpieczającej w polach niemetanowych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "30%" i "50%" oznaczałyby zbyt mały udział frakcji niepalnej, a więc zbyt duży udział pyłu palnego; taki poziom nie zapewnia wymaganej skuteczności profilaktyki w strefie zabezpieczającej.
- "90%" jest wartością zawyżoną względem wymaganego minimum; choć większa zawartość części niepalnych może zwiększać bezpieczeństwo, pytanie dotyczy progu co najmniej wynikającego z wymagań.
W praktyce oznacza to konieczność systematycznego opylania oraz kontroli (poboru próbek) tak, aby w strefie zabezpieczającej utrzymywać minimalny, wymagany udział części niepalnych.