W miareczkowaniu kompleksometrycznym EDTA tworzy trwały kompleks z jonami metali. W zadaniu podano, że substraty reagują w stosunku równomolowym, czyli 1 mol EDTA wiąże 1 mol jonów Ca2+. To klucz do obliczeń.
Krok 1: oblicz liczbę moli EDTA zużytego do miareczkowania
Objętość roztworu EDTA: 15 mL = 0,015 L.
Stężenie EDTA: 0,020 mol/L.
Zależność: n = c · V.
n(EDTA) = 0,020 mol/L · 0,015 L = 0,00030 mol.
Krok 2: przenieś stechiometrię na analit (Ca2+)
Przy stosunku 1:1: n(Ca2+) = n(EDTA) = 0,00030 mol. Oznacza to, że w całej porcji próbki o objętości 20 mL znajdowało się 0,00030 mola jonów wapnia.
Krok 3: oblicz stężenie jonów Ca2+ w próbce
Objętość próbki: 20 mL = 0,020 L.
c(Ca2+) = n/V = 0,00030 mol / 0,020 L = 0,015 mol/L.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- Wynik 0,030 mol/L zwykle wynika z pomylenia objętości próbki (20 mL) z 10 mL albo z błędnego dzielenia przez 0,010 L.
- Wynik 0,020 mol/L często jest skutkiem "zakotwiczenia" na stężeniu EDTA i pominięcia faktu, że titrant zużyto w objętości 15 mL, a nie 1 L.
- Wynik 0,200 mol/L typowo powstaje, gdy ktoś nie przeliczy mL na L (traktuje 15 mL jak 0,15 L lub 15 L) albo miesza jednostki, co daje wynik rzędy wielkości za duży.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj objętości w litrach i sprawdź, czy wynik ma sens liczbowy (dla małych objętości i umiarkowanego stężenia titranta liczba moli powinna być mała, rzędu 10-4–10-3).