Zawis wsadu (często opisywany też jako mostkowanie) polega na tym, że materiał wsadowy tworzy stabilny "most" i przestaje prawidłowo przemieszczać się w kierunku strefy topienia. W efekcie proces staje się nierównomierny: wsad nie opada, a topienie może przebiegać wolniej lub niestabilnie.
Najbardziej typową i bezpośrednią przyczyną jest niewłaściwie załadowany wsad do pieca. Chodzi o mechanikę ułożenia materiału: zbyt duże elementy mogą się klinować, elementy o niekorzystnym kształcie mogą się zakleszczać, a brak właściwego "przemieszania" frakcji może ułatwiać tworzenie mostu. Dlatego w praktyce operator dba o właściwą kolejność i sposób wsypywania/układania oraz o to, by wsad nie tworzył łuków i klinów.
Odpowiedź "niewłaściwie dobranymi topnikami i żelazostopami" opisuje raczej problemy chemiczne lub metalurgiczne (np. skład żużla, odtlenianie, modyfikację), które mogą pogarszać warunki topienia, ale nie stanowią typowej, bezpośredniej przyczyny mechanicznego zawisu wsadu.
Odpowiedź "zbyt małą ilością materiałów wsadowych" może wpływać na wydajność lub stabilność procesu, jednak sama mała ilość wsadu zwykle nie powoduje "zawieszenia" materiału; zawis dotyczy raczej zablokowania przepływu/osiadania.
Odpowiedź "zbyt dużą ilością wsadu metalowego" bywa intuicyjna, ale jest nieprecyzyjna: nadmierne napełnienie może powodować inne problemy organizacyjne i cieplne, natomiast zawis jest przede wszystkim skutkiem sposobu ułożenia i geometrii wsadu. W testach zawodowych jako najbardziej trafną przyczynę wskazuje się błędny załadunek.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "zawis/mostkowanie", szukaj odpowiedzi związanej z układaniem, frakcją i organizacją wsadu, a nie z samymi dodatkami metalurgicznymi.
