Zawór szybkiego spustu to element pneumatyczny służący do zwiększenia prędkości ruchu siłownika (najczęściej przy wysuwie lub powrocie), gdy ograniczeniem jest zbyt wolne odpowietrzanie komory. Kluczowa idea jest taka, że powietrze z komory siłownika ma zostać usunięte możliwie krótka drogą do atmosfery, a nie wracać przez rozdzielacz i przewody.
W praktyce zawór szybkiego spustu montuje się zwykle blisko siłownika. Gdy rozdzielacz zasila komorę, zawór umożliwia normalny dopływ medium. Gdy następuje opróżnianie komory, zawór otwiera krótki kanał wylotowy (odpowietrzenie), co zmniejsza dławienie wynikające z przepływu przez rozdzielacz oraz z oporów w przewodach.
Typowe pomyłki w rozpoznawaniu tego elementu wynikają z mylenia go z:
- dławikiem – dławik reguluje natężenie przepływu (celowo ogranicza), a zawór szybkiego spustu ma ułatwiać szybkie odpowietrzanie (zmniejszać ograniczenia na wylocie),
- zaworem zwrotnym – zawór zwrotny przepuszcza w jedną stronę i blokuje w drugą, natomiast zawór szybkiego spustu ma charakter "odpowietrzający" i jego główną rolą jest skrócenie drogi ujścia powietrza,
- rozdzielaczem – rozdzielacz steruje kierunkiem zasilania, a zawór szybkiego spustu jest elementem pomocniczym wpływającym na dynamikę ruchu wykonawczego.
Na egzaminie warto kojarzyć zawór szybkiego spustu z hasłami: "odpowietrzenie przy siłowniku", "krótka droga wylotu", "szybszy cykl". Jeśli na schemacie widać element wpięty przy porcie siłownika, którego zadaniem jest szybkie odprowadzenie powietrza na zewnątrz, jest to silna przesłanka, że chodzi właśnie o zawór szybkiego spustu.
