W manualnym drenażu limfatycznym (MLD) kluczowa jest koncepcja kierunku odpływu: ruchy wykonuje się tak, aby ułatwiać przesuwanie chłonki do okolic proksymalnych i dalej do miejsc, gdzie może zostać skutecznie odprowadzona. W praktyce na kończynach często upraszcza się to do zasady "od dołu do góry", czyli od części dalszych (dystalnych) do bliższych (proksymalnych), co odpowiada odpowiedzi "Od stóp do głowy".
Odpowiedź "Od głowy do stóp" jest nieprawidłowa jako ogólna sekwencja kierunków, ponieważ sugeruje pracę przeciwnie do typowego kierunku odpływu na kończynach i może oznaczać pogłębianie zastoju zamiast jego zmniejszania.
Odpowiedzi "Od środka ciała do zewnątrz" oraz "Od zewnątrz ciała do środka" nie opisują właściwie podstawowej logiki drenażu. MLD nie jest masażem "na boki" ani ruchem promienistym od osi ciała; celem jest ukierunkowane przemieszczanie płynu tkankowego/limfy ku drogom odpływu, zwykle bliżej tułowia. Takie odpowiedzi mogą pasować do innych skojarzeń (np. ogólnych opisów pracy na tkankach), ale nie oddają zasady ukierunkowania drenażu.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj, że w MLD myślisz o "odpływie", a nie o sile czy rozcieraniu. Zadaj sobie pytanie: dokąd ma odpłynąć płyn? – i wybierz kierunek prowadzący do ujść/węzłów proksymalnie. Na egzaminie zwracaj uwagę, czy pytanie dotyczy kierunku, czy także kolejności opracowania (często zaczyna się od okolic proksymalnych, aby "udrożnić" odpływ, a dopiero potem pracuje bardziej dystalnie).
