W użytkowaniu kośnym łąk (zwłaszcza łąk trzykośnych) termin pierwszego pokosu jest kluczowy, bo w największym stopniu decyduje o jakości całej paszy z sezonu. W praktyce dąży się do tego, aby trawy dominujące w runi były koszone w fazie kłoszenia (czyli w okresie tworzenia i wysuwania kłosa/kwiatostanu), ponieważ:
- w tej fazie roślina ma jeszcze relatywnie wysoki udział liści,
- zawartość włókna jest niższa niż w późniejszych fazach,
- strawność i smakowitość paszy są zwykle wyższe,
- uzyskuje się rozsądny kompromis między ilością biomasy a wartością pokarmową.
Odpowiedź "pełni kwitnienia" jest typowym wyborem "za późno" – w kwitnieniu roślina jest bardziej zdrewniała, a udział włókna strukturalnego rośnie. To zwykle pogarsza wykorzystanie paszy przez zwierzęta (niższa strawność) i może obniżać efektywność żywienia.
Odpowiedź "początku kwitnienia" również wskazuje późniejszy etap niż kłoszenie. W części gospodarstw termin może się przesuwać zależnie od gatunków, pogody i celu (siano vs sianokiszonka), ale jako zasada egzaminacyjna dla łąki trzykośnej kłoszenie pozostaje punktem odniesienia dla pierwszego pokosu.
Odpowiedź "fazy dojrzałości nasion" jest najmniej właściwa w kontekście produkcji paszy z łąk: to etap bardzo późny, charakterystyczny raczej dla zbioru na materiał siewny, a nie dla uzyskania paszy o wysokiej jakości. W tej fazie wartość pokarmowa runi jest zwykle istotnie obniżona.
Wskazówka egzaminacyjna: ucząc się, kojarz kłoszenie z "najlepszym terminem na jakość" przy pierwszym pokosie, a kwitnienie/dojrzałość z "późno = więcej masy, ale gorsza pasza".
