W zgrzewaniu polifuzyjnym rura i kształtka są nagrzewane na odpowiednich końcówkach grzewczych, a następnie wsuwane w siebie na określoną głębokość. Ta głębokość nie jest dowolna: ma zapewnić właściwą strefę stopienia i uformowanie złącza bez nadmiernego wypływu materiału.
Jeżeli rura zostanie wsunięta zbyt głęboko, uplastyczniony materiał nie ma miejsca na prawidłowe ukształtowanie zewnętrznej wypływki i część tworzywa zostaje "wepchnięta" do wnętrza złącza. Powstaje wtedy wewnętrzna wypływka, która działa jak przeszkoda w świetle przewodu. Skutkiem jest zmniejszenie wewnętrznego przekroju połączenia (lokalne przewężenie), co może zwiększać opory przepływu i sprzyjać odkładaniu osadów.
Odpowiedź "brak osiowości połączenia" opisuje inną wadę, zwykle wynikającą z niewspółosiowego ustawienia elementów, pośpiechu, braku podparcia rury lub skręcania/odchylania podczas łączenia. Sama zbyt duża głębokość wsunięcia nie musi powodować utraty osiowości.
Odpowiedź "zmniejszenie wytrzymałości połączenia" może wystąpić przy wielu błędach (zła temperatura, zbyt krótki lub zbyt długi czas nagrzewania, zabrudzenia, poruszenie podczas chłodzenia). Przy zbyt głębokim wsunięciu typowym i najbardziej bezpośrednim skutkiem jest jednak przewężenie przekroju, a nie jednoznacznie spadek wytrzymałości.
Odpowiedź "nieszczelność połączenia" jest charakterystyczna np. dla zabrudzeń, nieprawidłowych parametrów zgrzewania, braku zachowania czasu chłodzenia lub uszkodzeń mechanicznych. Zbyt głębokie wsunięcie częściej daje efekt geometryczny (zwężenie) niż typową nieszczelność.
Wskazówka egzaminacyjna: kojarz "za głęboko" z "za ciasno w środku" – czyli z przewężeniem i ograniczeniem światła przepływu.
