Zbyt wysoka obsada tuczników (przegęszczenie) jest jednym z klasycznych czynników pogarszających dobrostan w tuczarni. Gdy na zbyt małej powierzchni przebywa za dużo zwierząt, rośnie rywalizacja o zasoby: dostęp do karmidła, poidła, miejsca do leżenia oraz możliwość spokojnego odpoczynku. Taka sytuacja wywołuje stres, a stres sprzyja zachowaniom agresywnym.
W praktyce przegęszczenie często skutkuje podgryzaniem (np. ogonów, uszu, boków), powstawaniem ran i wzrostem pobudliwości grupy. Jeśli problem nie zostanie szybko ograniczony (np. przez zmniejszenie obsady, rozdzielenie agresorów, zapewnienie zajęcia i lepszego dostępu do paszy/wody), podgryzanie może rozwinąć się w kanibalizm, czyli zjadanie tkanek współtowarzyszy.
Odpowiedź "wzrost ruchu powietrza i zapylenia" nie jest typowym bezpośrednim skutkiem samej obsady. Ruch powietrza wynika głównie z ustawień wentylacji i nieszczelności, a zapylenie zależy m.in. od rodzaju paszy, ściółki i pracy systemów zadawania paszy. Przegęszczenie może pogorszyć warunki higieniczne, ale nie musi zwiększać prędkości przepływu powietrza.
Odpowiedź "nadmierne wyziębienie pomieszczenia" również nie pasuje jako skutek zbyt wysokiej obsady. Zwykle większa liczba zwierząt zwiększa emisję ciepła i wilgoci, co częściej prowadzi do przegrzewania lub pogorszenia mikroklimatu (wilgotność, amoniak), a nie do wyziębienia.
Odpowiedź "wystąpienie parakeratozy" dotyczy przede wszystkim zaburzeń żywieniowych (np. nieprawidłowego bilansowania składników mineralnych) i jakości żywienia, a nie bezpośrednio obsady. Dlatego najbardziej trafnym skutkiem nadmiernego zagęszczenia w tuczarni jest wystąpienie kanibalizmu.
