Drukarka laserowa działa w technologii elektrofotograficznej (kserograficznej). Kluczowe jest to, że obraz powstaje najpierw jako rozkład ładunków elektrostatycznych na bębnie fotoczułym, a dopiero potem jest przenoszony na papier.
Dlatego poprawny jest opis: "Na bębnie tworzy się elektryczna reprezentacja drukowanego obrazu, miejsca naelektryzowane przyciągają cząsteczki tonera, który następnie przenoszony jest na papier." W praktyce proces obejmuje typowe etapy:
- Ładowanie bębna jednolitym ładunkiem.
- Ekspozycja: wiązka lasera (lub moduł LED) selektywnie zmienia stan elektryczny powierzchni bębna, tworząc "obraz" w postaci ładunków.
- Wywoływanie: drobny proszek (toner) przyczepia się elektrostatycznie do obszarów obrazu.
- Transfer: toner jest przenoszony z bębna na papier.
- Utrwalanie: zespół grzewczy wtapia toner w papier, co daje trwały wydruk.
Pozostałe opisy są niepoprawne, bo wskazują inne zasady działania:
- "Zespół stalowych igieł uderza poprzez taśmę barwiącą" to druk igłowy (udarowy) – mechaniczne uderzenia igieł przenoszą barwnik z taśmy.
- "Barwnik z folii pośredniej i głowica z mikrogrzałkami" odnosi się do druku termicznego/termotransferowego, gdzie ciepło przenosi barwnik.
- "Mikroskopijne kropelki atramentu z dysz" to druk atramentowy, w którym na papier trafia ciecz (tusz), a nie proszek.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawiają się słowa bęben, ładunek i toner, najczęściej chodzi o druk laserowy. Jeśli jest kropla tuszu – atrament. Jeśli igły i taśma – igłowa. Jeśli grzałki i folia – termiczna.
