W składzie tekstu gładkiego (ciągłego) celem jest przede wszystkim czytelność i spójność. Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Utrzymanie stałej wielkości czcionki i stylu przez cały dokument." Stały krój, stopień i konsekwentnie stosowane style (np. style akapitowe) budują jednolity "kolor" typograficzny, ułatwiają skanowanie wzrokiem oraz sprawiają, że odbiorca nie traci uwagi na przypadkowych zmianach formy.
Odpowiedź "Używanie różnych czcionek dla każdego akapitu." jest błędna, bo w tekście ciągłym prowadzi do chaosu: każdy akapit zaczyna "brzmieć" inaczej, a czytelnik musi się adaptować do nowych kształtów liter. Różne kroje można stosować, ale systemowo (np. inny krój dla nagłówków, inny dla przypisów), a nie losowo w kolejnych akapitach.
Odpowiedź "Zmiana wielkości czcionki w środku akapitu." jest nieprawidłowa, ponieważ zaburza rytm wierszy i interlinię, utrudnia płynne śledzenie linii oraz wygląda jak błąd składu. Zmiany stopnia są uzasadnione w ściśle określonych elementach (np. indeksy, przypisy), a nie w zwykłym akapicie tekstu gładkiego.
Odpowiedź "Używanie różnych kolorów czcionki w jednym akapicie." również jest błędna: wielobarwny tekst w akapicie osłabia czytelność i tworzy niepożądaną hierarchię "wyróżnień". Kolor w typografii pełni funkcję informacyjną (np. linki, ostrzeżenia) i powinien być stosowany konsekwentnie według reguł, a nie mieszany w obrębie jednego akapitu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy tekstu ciągłego, szukaj odpowiedzi mówiących o konsekwencji (style, stopień, krój), a unikaj tych, które opisują częste zmiany wyglądu wewnątrz akapitu.
