W technologii CtF (Computer to Film) "format naświetlania" odnosi się do obszaru, który faktycznie zostanie zapisany na materiale światłoczułym (formie kopiowej/filmie) i który później posłuży do wykonania form drukowych. W praktyce ten obszar nie ogranicza się do samego formatu strony z projektu.
Dlaczego musi być większy? Ponieważ poprawnie przygotowana praca do druku offsetowego wymaga dodatkowych elementów poza treścią strony:
- spady (zapas obrazu poza linię cięcia), aby po docięciu nie powstały białe "włoski" na krawędzi,
- znaczniki cięcia, które wskazują miejsce obróbki introligatorskiej,
- pasery/rejestry, które pomagają kontrolować pasowanie kolorów,
- często także paski kontrolne do oceny nafarbienia i stabilności druku (zależnie od organizacji produkcji).
Z tego powodu poprawna jest odpowiedź "większy od formatu zdefiniowanej strony w projekcie", bo uwzględnia konieczny "naddatek" na elementy technologiczne.
Pozostałe propozycje są mylące:
- "równy maksymalnemu formatowi danej naświetlarki" – maksimum urządzenia nie jest celem samym w sobie; format powinien wynikać z pracy i wymaganych znaczników, a nie z tego, ile urządzenie "potrafi". Ustawienie maksymalne może też być nieefektywne materiałowo.
- "równy formatowi zdefiniowanej strony w projekcie" – pomija spady i znaczniki, co grozi ucięciem informacji technologicznej lub brakiem miejsca na kontrolę procesu.
- "mniejszy od formatu zdefiniowanej strony w projekcie" – to wprost prowadziłoby do utraty części obrazu strony, więc jest sprzeczne z logiką przygotowania do druku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się CtF/CtP oraz "format naświetlania/format wyjściowy", myśl o różnicy między formatem netto (strona) a formatem produkcyjnym (strona + spady + znaki). To często rozstrzyga zadanie.
