Wykonywanie uzębienia koła zębatego można realizować różnymi metodami. Jedną z najczęściej spotykanych w praktyce produkcyjnej jest frezowanie obwiedniowe (metoda generowania zarysu). W tej metodzie kształt boku zęba nie jest "odciśnięty" gotowym profilem jednego narzędzia, lecz powstaje w wyniku ruchu obwiedniowego, czyli skojarzenia ruchów narzędzia (np. frezu ślimakowego) i koła obrabianego.
Dlatego odpowiedź "frezarce obwiedniowej." jest właściwa: taka obrabiarka jest konstrukcyjnie i kinematycznie przeznaczona do nacinania uzębień metodą obwiedniową, typowo w sposób wydajny i powtarzalny.
Pozostałe propozycje są niepoprawne, bo odnoszą się do innych maszyn lub innych zasad kształtowania uzębienia:
- "frezarce narzędziowej." – frezarki narzędziowe kojarzy się przede wszystkim z wytwarzaniem/obróbką narzędzi (np. elementów oprzyrządowania), a nie jako podstawowe stanowisko do technologii uzębień. W kontekście wykonywania uzębienia jest to odpowiedź nietrafna.
- "dłutownicy Fellowsa." – dłutowanie uzębień polega na pracy narzędzia wykonującego ruch posuwisto-zwrotny, a profil zęba powstaje inną kinematyką niż przy frezowaniu obwiedniowym. Jeśli na zdjęciu widać proces charakterystyczny dla obwiedniowego nacinania (typowe ustawienie i narzędzie frezowe), nie będzie to dłutownica.
- "dłutownicy Maaga." – podobnie jak w przypadku innych dłutownic, metoda bazuje na dłutowaniu (ruch posuwisto-zwrotny narzędzia) i jest inną technologią niż frezowanie obwiedniowe.
Wskazówka egzaminacyjna: ucz się rozpoznawania obrabiarek do uzębień przez zestaw: rodzaj narzędzia, kierunek ruchu roboczego i sposób kształtowania zarysu (generowanie obwiednią vs dłutowanie). To zwykle pozwala odróżnić frezowanie obwiedniowe od dłutowania nawet na pojedynczym zdjęciu.
