Zestaw do zgrzewania punktowego służy do wykonywania połączeń najczęściej cienkich elementów (np. blach) poprzez jednoczesne spełnienie dwóch warunków: docisku oraz przepływu prądu o dużym natężeniu przez miejsce styku. Ciepło powstaje na skutek oporu elektrycznego materiału w obszarze kontaktu, a połączenie ma postać pojedynczych "punktów" (stąd nazwa).
Odpowiedź "zgrzewania punktowego" jest poprawna, ponieważ typowy zestaw do tej technologii rozpoznaje się po elementach roboczych w postaci elektrod zgrzewalniczych oraz mechanizmu umożliwiającego docisk łączonych części. W zgrzewaniu nie stosuje się spoiwa w znaczeniu lutowania ani płomienia palnika jak przy metodach gazowych.
- "spawania elektrycznego" jest błędne, bo w spawaniu (np. łukowym) celem jest wytworzenie spoiny przez stopienie materiału wzdłuż złącza. Typowo występuje uchwyt elektrody/uchwyt spawalniczy, przewód masowy i proces wytwarzania łuku, a nie praca dwoma elektrodami dociskającymi element w jednym punkcie.
- "spawania gazowego" jest błędne, ponieważ ta metoda wymaga palnika i gazów palnych/utleniających, a zestaw jest kojarzony z armaturą gazową (reduktory, węże, palnik). W zgrzewaniu punktowym nie wykonuje się nagrzewania płomieniem.
- "lutowania twardego" jest błędne, bo lutowanie polega na łączeniu za pomocą spoiwa (lutu) topiącego się w temperaturze niższej niż materiał łączonych części. Kluczowe są tu topnik i pręt/drut lutu oraz źródło ciepła (palnik lub nagrzewnica), a nie docisk dwóch elektrod i impuls prądu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz na zdjęciu osprzęt z dwiema elektrodami pracującymi "z dwóch stron" elementu i naciskiem na połączenie w jednym miejscu, w pierwszej kolejności rozważ zgrzewanie oporowe punktowe.
