W fotografii określenia "pod słońce" i "boczne" opisują kierunek światła względem aparatu i obiektu, a "skierowane" i "rozproszone" opisują jakość światła (twarde vs miękkie).
Oświetlenie pod słońce skierowane (twarde tylne światło) występuje wtedy, gdy dominujące źródło światła znajduje się za obiektem, często w osi obiektyw–słońce. Typowe skutki na zdjęciu to:
- mocny kontrast między jasnym tłem a ciemniejszym pierwszym planem,
- wyraźne obrysy (tzw. rim light/poświata na krawędziach),
- ryzyko flary i spadku kontrastu lokalnego, gdy słońce świeci w obiektyw,
- częsta potrzeba korekty ekspozycji lub doświetlenia (blenda, lampa), aby nie uzyskać sylwetki.
Odpowiedź "bocznym rozproszonym" byłaby trafna, gdyby światło było miękkie (np. przez chmury lub dyfuzor) i padało z boku, co zwykle daje łagodne cienie i subtelne przejścia tonalne. "Bocznym skierowanym" opisuje twarde światło z boku – wtedy cienie byłyby bardziej rysunkowe i wyraźnie "uciekały" na jedną stronę kadru, bez dominującego efektu światła zza obiektu. "Pod słońce rozproszonym" pasuje do sytuacji pod światło, ale z miękką jakością (np. słońce za cienkimi chmurami); wówczas kontury i cienie są mniej ostre, a kontrast zwykle mniejszy niż przy świetle skierowanym.
Na egzaminie warto analizować jednocześnie: położenie najjaśniejszych partii tła, obecność poświaty na krawędziach, kierunek cieni (jeśli są widoczne) oraz to, czy cienie mają ostre czy miękkie granice. Dopiero zestaw tych cech pozwala stabilnie odróżnić "skierowane" od "rozproszone" oraz "boczne" od "pod słońce".
