KWALIFIKACJA AUD2 - CZERWIEC 2018

PYTANIE NR 13.
Zdjęcie wykonano przy oświetleniu
Ilustracja przedstawia fragment architektury, najprawdopodobniej budynku sakralnego lub historycznego, o bogato zdobionej
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Oświetlenie "górno-boczne" rozpoznaje się po tym, że cienie są jednocześnie przesunięte na jedną stronę oraz opadają w dół (światło pada z góry). W świetle bocznym cień jest głównie poziomy, w przednim jest słaby, a w tylnym dominuje kontur i przyciemniony przód obiektu.
Wniosek wynika z analizy układu cieni na zdjęciu.

Pełne wyjaśnienie:

Określenie kierunku oświetlenia wykonuje się, analizując układ świateł i cieni na fotografowanym obiekcie. Oświetlenie górno-boczne oznacza, że światło przychodzi jednocześnie:

  • z góry – dlatego cienie "spadają" w dół (np. pod nosem, brodą, łukami brwiowymi, elementami wystającymi),
  • z boku – dlatego cień jest wyraźnie przesunięty na jedną stronę, a jedna strona obiektu jest jaśniejsza.

Dlatego odpowiedź "górno-bocznym." jest właściwa, gdy na zdjęciu widać zarówno boczne przesunięcie cieni, jak i ich pionowy spadek.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:

  • "bocznym." – sugeruje światło na wysokości obiektu, które daje cień głównie "na bok". Jeśli cień wyraźnie schodzi w dół (a nie tylko w bok), to samo światło boczne nie opisuje sytuacji w pełni.
  • "przednim." – światło z przodu zwykle spłaszcza modelunek: cienie są krótkie i mało kontrastowe, a obiekt wygląda bardziej płasko. Gdy widać zdecydowany cień z jednej strony i pod elementami, to nie jest typowy efekt światła przedniego.
  • "tylnym." – światło z tyłu daje efekt konturowy (rim light): krawędzie obiektu mogą się świecić, natomiast przód bywa ciemny. Jeżeli na fotografii przód jest normalnie oświetlony i cienie układają się zgodnie z kierunkiem "z góry i z boku", to nie jest dominujące światło tylne.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw szukaj, w którą stronę "ucieka" cień (lewo/prawo), a potem sprawdź, czy cień wyraźnie idzie w dół (to zdradza komponent "z góry"). Taka dwuetapowa analiza zmniejsza ryzyko pomylenia światła bocznego z górno-bocznym.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Oświetlenie górno-boczne poznasz po tym, że cienie są jednocześnie przesunięte na jedną stronę (cecha światła bocznego) oraz opadają w dół (cecha światła z góry). Szukaj cienia pod nosem, brwiami i brodą oraz różnicy jasności między stronami twarzy.
Gdy źródło światła jest wyżej niż fotografowany obiekt, elementy wystające (np. nos, łuki brwiowe) rzucają cień w dół. Im wyżej jest światło, tym cień częściej jest krótszy i bliżej obiektu. Przy świetle na wysokości twarzy cień nosa częściej "ucieka" na bok.
Światło boczne oznacza głównie kierunek lewo/prawo, zwykle na podobnej wysokości jak obiekt. Światło górno-boczne ma dodatkowo komponent pionowy: cienie nie tylko idą na bok, ale też wyraźnie spadają w dół. W praktyce wynika to z wyższego ustawienia lampy lub słońca.
Oświetlenie przednie rozpoznasz, gdy cienie są najmniej widoczne i modelunek jest spłaszczony, bo światło pada prawie z osi aparatu. Najczęściej twarz jest równomiernie jasna, a cienie pod nosem i oczami są krótkie lub prawie znikają (często tak działa lampa wbudowana).
Nie zawsze, ale często przód obiektu jest ciemniejszy, bo główne światło pada z tyłu. Typowy znak to jasny kontur na krawędziach (włosy, ramiona) i mocniejszy kontrast. Jeśli jednak jest silne światło wypełniające z przodu, efekt "czarnej twarzy" może być zredukowany.
Najczęściej lampa kluczowa jest ustawiona powyżej poziomu oczu i przesunięta na lewą lub prawą stronę modela. Kąt dobiera się tak, aby cień nosa nie był zbyt długi, ale był czytelny. Często dodaje się blendę lub fill, żeby kontrolować kontrast po ciemniejszej stronie.
Najczęstszy powód to skupienie się na jednym sygnale (np. jasnym brzegu) zamiast oceny całego modelunku. Światło boczne daje mocną różnicę jasności stron, a światło tylne daje kontur, ale przód bywa niedoświetlony. Warto sprawdzić, czy na przodzie są normalne światła i czy cień ma kierunek w dół.
1) Zobacz, gdzie jest najjaśniejsza część obiektu.
2) Sprawdź, w którą stronę "uciekają" cienie (lewo/prawo).
3) Oceń, czy cień spada w dół (góra/dół).
4) Poszukaj oznak konturu (tył).
Taka procedura zmniejsza zgadywanie i porządkuje obserwację.
Przepalenia w światłach i zbyt mocne cienie bez detalu mogą "zgubić" granice cienia, przez co trudniej ocenić kierunek. Również zbyt silne odszumianie lub kontrast w obróbce może sztucznie podkreślić kontur. Najlepiej oceniać kierunek na podstawie kilku stabilnych punktów (nos, broda, policzki).
To częsty układ w plenerze: słońce znajdujące się wysoko i nieco z boku względem modela daje typowy modelunek górno-boczny. Wnętrza z oknem też mogą tak działać, jeśli okno jest z boku, a światło wpada pod kątem z góry. Fotograf wykorzystuje to do podkreślenia kształtu twarzy.
info

Około 53% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Oświetlenie "górno-boczne" rozpoznaje się po tym, że cienie są jednocześnie przesunięte na jedną stronę oraz opadają w dół (światło pada z góry)."

Źródła:

  • Hunter, Biver, Fuqua: "Light—Science & Magic: An Introduction to Photographic Lighting" (podstawy kierunku światła i analiza cieni), Focal Press, wybrane rozdziały o ustawieniu źródeł światła
  • Langford: "Basic Photography" (część o oświetleniu i modelunku światłocieniowym), Focal Press, rozdziały dotyczące kierunku i jakości światła

Materiały:

  • Podręczniki z podstaw oświetlenia w fotografii portretowej i studyjnej
  • Ćwiczenia: robienie serii zdjęć z lampą ustawianą kolejno: przód, bok, tył, góra-bok; porównanie cieni
  • Analiza kadrów filmowych/portretów: wskazywanie kierunku światła na podstawie cienia nosa i pod oczami

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego