W kontenerach uniwersalnych ogólnego przeznaczenia (GP) konstrukcja jest tak zaprojektowana, aby obciążenia z przeładunku i składowania były przenoszone przez naroża. Podczas podnoszenia (np. dźwignicą) oraz podczas piętrzenia na placu składowym największe siły skupiają się w punktach, które są standardowo chwytane i podpierane przez sprzęt terminalowy.
Dlatego najmocniejszą częścią są słupki narożne wraz z górnymi i dolnymi zaczepami (elementy narożne). Stanowią one "szkielet" nośny kontenera: przyjmują siły ściskające od sztaplowania, siły od podnoszenia i od mocowania (w różnych etapach transportu i manipulacji).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Ściany wewnętrzne (ściany boczne/czołowe) są głównie osłoną ładunku i elementem usztywniającym, ale nie są projektowane jako podstawowe punkty przejmowania obciążeń od chwytaków i sztaplowania.
- Podwójne wodoszczelne drzwi mają zapewniać szczelność i bezpieczeństwo zamknięcia, jednak nie są elementem nośnym do podnoszenia ani do przenoszenia obciążeń piętrzenia; dodatkowo są ruchome i pracują inaczej niż sztywna rama narożna.
- Podłoga i drzwi mogą wyglądać na "mocne", ale podłoga ma przede wszystkim wytrzymać naciski od ładunku (np. wózków), a drzwi służą do zamykania. W przeładunku i składowaniu krytyczne są naroża, bo tam przenosi się obciążenia z urządzeń terminalowych.
W praktyce terminalowej oznacza to, że w kontroli stanu kontenera szczególną uwagę zwraca się na narożniki oraz słupki narożne: od ich stanu zależy bezpieczeństwo podnoszenia i sztaplowania.
