KWALIFIKACJA INF3 - CZERWIEC 2016

Grafika rastrowa (bitmapowa) przedstawia obraz jako zbiór pikseli ułożonych w dwuwymiarowej siatce. Każdy piksel ma określony kolor (czasem także przezroczystość), a całość tworzy widoczny obraz na ekranie lub w druku. Dlatego zdanie: "Jest to prezentacja obrazu za pomocą pionowo-poziomej siatki odpowiednio kolorowanych pikseli…" oddaje istotę rastra.

Dlaczego pozostałe stwierdzenia nie pasują do grafiki rastrowej?

• "Zapisywany obraz jest opisywany za pośrednictwem figur geometrycznych…" — to charakterystyka grafiki wektorowej, gdzie obiekty są zapisane jako kształty (linie, krzywe, wielokąty) w układzie współrzędnych, a nie jako pojedyncze piksele.
• "Grafika rastrowa nie jest zapisywana w formacie WMF…" — to stwierdzenie dotyczy formatu pliku, a nie samej definicji rastra. Dodatkowo WMF jest kojarzony głównie z metaplikami/formatami wektorowymi i mieszanymi, więc użycie go jako cechy rozstrzygającej bywa mylące w pytaniu o podstawową definicję.
• "Podczas skalowania obraz nie zmienia jakości" — dla rastra jest to typowo fałszywe. Gdy powiększasz bitmapę ponad jej rozdzielczość, program musi "dorysować" brakujące piksele (interpolacja), co zwykle powoduje utratę ostrości lub widoczną pikselizację. Wyjątkiem może być skalowanie w dół (czasem mniej zauważalne artefakty), ale zasada jest taka, że raster jest zależny od rozdzielczości.

W praktyce webowej: zdjęcia zapisuje się jako raster (np. JPEG/PNG/WebP), a elementy wymagające dowolnego skalowania bez utraty ostrości często jako wektor (np. SVG). Na egzaminie warto kojarzyć: raster = piksele i zależność od rozdzielczości, wektor = figury i dobre skalowanie.